STEMMEN OP ROMNEY IN OBAMA’S WIJK IN CHICAGO

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
CHICAGO (GPD) – Het is een beetje vloeken in de kerk, dat beseft Monica Phillips ook wel. In het stembureau in de United Church of Hyde Park in Chicago heeft zij zojuist haar stem uitgebracht op Mitt Romney. De student Mesopotamische talen aan de Universiteit van Chicago zegt het op fluistertoon. Hier, in de wijk waar het huis van Barack Obama staat, is de Republikeinse uitdager van de Democratische president niet populair.
IMG_4456Het was voor haar een moeilijke keuze, zegt ze zuchtend, ook omdat ze in Obama’s buurt woont. ,,Volgens mij zijn het allebei geweldige personen en hebben ze op hun manier het beste voor met het land. Maar ik ben student en ik wil straks ook graag een baan.” Phillips denkt dat Romney het beste banenplan heeft. ,,Bovendien heeft hij met de Olympische Spelen in Salt Lake City en als gouverneur van Massachusetts laten zien dat hij kan zorgen voor een sluitende begroting. En zo conservatief is hij niet hoor. In werkelijkheid is hij gematigd.”
Ondanks dat in de staat Illinois al vanaf 22 oktober gestemd kon worden, is het druk in de kerk. ,,In dit kiesdistrict lijkt niemand eerder gestemd te hebben”, lacht Rosalee Atkins, die het stemmen in dit stembureau al meer dan vijftien jaar in goede banen leidt. Maar dit jaar moet zij door een herindeling veel mensen die al jaren in de kerk stemmen, naar een ander stembureau sturen. ,,Dit was altijd het eerste district, maar nu is het district 27. Dat wekt verwarring. Gelukkig is het andere stembureau dichtbij.”IMG_4401
Buiten het stembureau roept Lael Dillard het hard in haar mobiele telefoon. Zojuist kwam ze president Obama met zijn gevolg tegen, die in Chicago de verkiezingsdag doorbrengt. ,,Heel cool”, roept ze enthousiast. ,,Ze klagen hier altijd wel, dat alle wegen worden afgezet als hij ‘thuis’ is, maar niemand vind het echt erg hoor. Iedereen wil dat hij wint.”
De uitslag van de verkiezingen zal vanochtend (woensdagochtend) pas bekend zijn. Het is gisteren (dinsdag) overduidelijk op wie Dillard heeft gestemd. Ze is een grote Obama-fan en stemde in 2008 ook al op hem. Met haar kinderen van acht en tien keek ze naar alle drie debatten. Hij heeft volgens haar veel voor het land gedaan, dat merkte ze zelf ook. ,,Ik kreeg meer belasting terug en hij heeft ervoor gezorgd dat de gezondheidszorg beter wordt. En toen hij de auto-industrie redde, zag je hier in Hyde Park dat veel mensen een nieuwe auto kochten om hun steun te betuigen.”
Binnen, onder banieren met teksten als ‘Heer heb genade’ staan de stemloketten opgesteld. Op het stembiljet, op posterformaat, moeten kiezers de twee delen van een pijl met elkaar verbinden om een stem uit te brengen. Naast de keus tussen Obama en Romney, staan er nog andere keuzes op het gigantische papier: kandidaten voor het Huis van Afgevaardigden, voor het staatsparlement, voor rechtbanken in de staat Illinois. Het kost de kiezer zo’n twintig minuten om alle keuzes te maken.IMG_4483
Maar de allerbelangrijkste keuze is die tussen de presidentskandidaten, erkent Ahmd Azar. Hij is recent van North Carolina naar Chicago verhuisd en vindt het heel bijzonder dat hij in Obama’s eigen wijk op hem kan stemmen. ,,Dat ga ik straks wel even aan mijn vrienden vertellen.”
De reden voor zijn stem is simpel, zegt Azar. ,,Ik kan hem vertrouwen, ik weet wat ik aan hem heb. De afgelopen vier jaar heeft hij zich bewezen. Bij Romney vraag ik me af of hij zich als president wel zal inzetten voor alle Amerikanen. Hij heeft zich in dat uitgelekte filmpje nogal laatdunkend uitgelaten over 47 procent van zijn landgenoten. Dat hoort niet, als je president wilt worden.”

Advertenties

WAAROM OBAMA WINT EN WAAROM ROMNEY WINT

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
De stembureaus in de VS zijn open. Weg met de peilingen, die beide kandidaten in hun voordeel uitleggen. Het duurt nu niet lang meer voor de uitslag van de enige peiling die er toe doet bekend is: de verkiezing zelf. Tot die tijd verplaatst Hanneke Keultjes zich in de kandidaten en betoogt waarom Barack Obama wint en waarom Mitt Romney wint.

OBAMA’S BELEID WERKT
NEW YORK (GPD) – Het kan niet misgaan. Kijk maar naar de peilingen. Het beleid dat Barack Obama vier jaar geleden heeft ingezet, werkt. Langzaam krabbelen de Verenigde Staten op uit het economische dal. Iedere maand komen er meer banen bij. Het enige dat Barack Obama nog nodig heeft, is een tweede termijn om het karwei af te maken. Dat verdient hij ook.
Obama vroeg deze campagne om geduld, nog ‘four more years’, vier jaar extra, om ‘voorwaarts’ te marcheren en niet onder Mitt Romney terug te keren naar het verleden. Obama heeft weliswaar niet al zijn campagnebeloftes waar kunnen maken, maar hij heeft een klinkende staat van dienst. Obama heeft toch mooi afgerekend met Osama bin Laden, beëindigde de oorlog in Irak, zorgde dat homoseksuele militairen hun geaardheid niet langer verborgen hoeven te houden en dankzij Obamacare, de hervorming van de gezondheidszorg, loopt er in 2014 geen onverzekerde Amerikaan meer rond.
Ook redde hij de auto-industrie in Detroit. Als het aan Romney had gelegen, waren de ‘big three’ (Chrysler, Ford en General Motors) failliet gegaan. Dan waren er duizenden werklozen bijgekomen – en dat voor een kandidaat die zegt dat hij banen gaat scheppen.
Romney daarentegen is vooral druk met belastingvoordeeltjes voor de rijkste één procent van de bevolking. Bovendien doen zijn plannen erg denken aan de neoconservatieve politiek van George W. Bush, waar iedereen tabak van heeft. Ook wisselt Romney voortdurend van standpunt – zo wil hij de ene dag de abortuswet aanpassen en zegt hij de andere dag dat hij niks zal doen om abortus aan banden te leggen – dat wekt geen vertrouwen.
Nee, dan Obama. De kiezers weten wat ze aan hem hebben: een krachtig leider die pal staat voor de middenklasse, die een derde van de Amerikaanse bevolking omvat.
Als dat alles de kiezer niet overtuigt, calculeerde de New York Times ook nog dat Obama op basis van zijn voorsprong in cruciale staten en vanwege het kiessysteem waarin de winst in die staten de doorslag geeft, veel meer wegen heeft naar de winst dan Romney (431 tegen 76). Alleen al daarom wordt Obama president.

ROMNEY ZAL OBAMA’S BELOFTEN WAARMAKEN
NEW YORK (GPD) – Het kan niet misgaan. Kijk maar naar de peilingen. Amerikanen zien nu in dat het Mitt Romney is die echte ‘change’, verandering, gaat brengen. De ontevredenheid over de economie is groot en hij is de president die het roer om gaat gooien.
Zelf hamerde de Republikeinse presidentskandidaat daar tijdens de campagne-eindspurt ook op. Ja, die Barack Obama, die mag vier jaar geleden dan wel campagne gevoerd hebben met zijn kreet ‘hoop en verandering’, maar daar kwam bitter weinig van terecht. Samenwerken met het congres deed hij al helemaal niet. Sterker: afspraken met de Republikeinse leider John Boehner lieten soms maanden op zich wachten. Wetgeving werd geblokkeerd, het land raakte gepolariseerd. Is dat wat Obama bedoelde toen hij het over samenwerking tussen de partijen had?
Nee, Romney kan dat beter. Als zakenman is hij gewend compromissen te sluiten om een doel te bereiken. Als gouverneur van Massachusetts deed hij dat ook. Waar Obama het liet afweten, heeft Romney al bewezen dat hij kan samenwerken.
Daarbij is Romney degene die de verzwakte economie weer aan het bloeien krijgt. Het is allemaal leuk, die wind- en zonne-energie waar Obama zich sterk voor maakt, maar Amerika heeft energiebronnen nodig die afrekenen met de afhankelijkheid van buitenlandse olie. Daarom moet er geboord worden, in zee bijvoorbeeld, moet de Keystonepijplijn – waarmee ruwe olie van Canada naar de VS wordt getransporteerd – worden aangelegd en moet de Amerikaanse kolenindustrie gestimuleerd worden. Dát schept pas banen.
Al die overbodige overheidsuitgaven van de regering-Obama, die de vrije markt dwarsbomen, zal Romney aan banden leggen. Dat zal de torenhoge staatsschuld, die onder Obama alleen maar hoger is geworden, verminderen.
Bovendien zullen veel mensen die dat niet tegen opiniepeilers durfden te zeggen vandaag Republikeins stemmen. Het is hip om links te zijn: kijk maar naar alle beroemdheden en de linkse media. Maar achter het gordijn van het stemhokje, zullen zij toch op de Republikein stemmen. Daarom wordt Romney president.

AMERIKA KIEST: OPKOMST

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
(GPD) – Nooit eerder heb ik een vrouwelijke taxichauffeur getroffen, en dat zeg ik als ik op het vliegveld van Denver bij Samira Habib in de auto stap. Ze trekt haar oranje hoofddoek nog wat strakker om haar hoofd en zegt vastberaden: ,,Dat kunnen vrouwen ook hoor.”
Oeps, zo had ik het natuurlijk niet bedoeld. Maar al snel komt het goed tussen Samira en mij. Ze vertelt hoe ze zestien jaar geleden vanuit Ethiopië naar de VS is gevlucht. Hoe ze inmiddels Amerikaans staatsburger is. En hoe dol ze is op Barack Obama.
Blijft Obama nog vier jaar op 1600 Pennsylvania Avenue wonen of trekt Mitt Romney met zijn Ann op 21 januari in het Witte Huis? Een jaar lang heeft Amerika naar de presidentsverkiezingen toe geleefd/de presidentscampagne vervloekt. Vandaag moet het verlossende woord klinken (als stembusellende zoals in 2000 tenminste uitblijft). Het is een dooddoener, maar de sleutel is in handen van de kiezers. En vooral hoe massaal die naar de stembus komen.
Opkomst is dus cruciaal. Daarom verbaast het me dat Samira, na haar zojuist verklaarde liefde voor Obama, zegt dat ze nog niet weet of ze in 2012 wel gaat stemmen. Ja, in 2008 deed ze dat wel, op Obama natuurlijk. ,,Maar wat heeft hij de afgelopen vier jaar nou bereikt?”
Ik schreef op deze plek al eerder over het tanende enthousiasme voor en over Obama 2012 ten opzichte van Obama 2008. Dat is deze dinsdag zijn grootste gevaar. Want waar veel Democratische kiezers apathisch zijn over de verkiezingen, zijn Republikeinen wél gemotiveerd om een andere president te kiezen. Kiezers die al tijden niet meer stemden, staan nu te trappelen om vandaag op een drafje naar stemcomputer of stemhokje te gaan en voor Mitt Romney te kiezen.
Daarom sprak Obama het laatste campagneweekend zijn stem letterlijk en figuurlijk schor op acht podia in zeven staten. Hij moest nog even het vuur oppoken. De president kwam ook nog langs in Samira’s thuisstaat Colorado. Ik ben benieuwd of hij haar overtuigd heeft. Misschien blijft ze vandaag gewoon thuis. Of rijdt ze in haar taxi. Wat ze namelijk uitstekend kan.

OBAMA’S CHICAGO VERSUS ROMNEY’S BOSTON

Het is bijna zover: Amerikanen kiezen dinsdag tussen Democraat Barack Obama en Republikein Mitt Romney. Een keuze tussen presidentskandidaten die net zo verschillend zijn als de steden waar ze vandaan komen. Hoe hun zelfgekozen thuisbasis een vormende rol speelde: een kijkje in Obama’s Chicago en Romney’s Boston.

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)

IN ROSELAND HANGT HET PORTRET VAN OBAMA AAN DE MUUR

CHICAGO (GPD) – De entree van de Hyde Park Hair Salon wordt in beslag genomen door een op maat gemaakte glazen vitrine waar een zwarte kappersstoel in staat. Het enige dat eraan opvalt is een krabbel die met een zilveren stift op het leer is gezet. Het is de handtekening van de 44ste president van de Verenigde Staten.
Al ruim twintig jaar is Zariff degene die het haar van Barack Obama knipt. En nu de president zelf niet meer naar de ‘barber shop’ kan komen, vliegt de kapper geregeld naar Washington. Onderschat de band die een barbier met zijn klant heeft niet, zegt Michael Jones, die al bijna een uur in de kappersstoel zit. ,,Wij nemen ons haar serieus. Als je eenmaal een goede heb gevonden, ga je niet zomaar naar iemand anders.”
En terwijl Zariff (,,ik heb geen achternaam”) de ene scheerkop na de andere op zijn tondeuse zet, vertelt hij dat hij ‘heel, heel trots’ is het haar van de president te mogen knippen. ,,Ieder debat zat ik voor de buis gekluisterd. Ik moet toch kijken of zijn haar wel goed zit.” Het kapsel staat zelfs op de prijslijst: de ‘Obama’ kost 25 dollar. ,,Het is een conservatief kapsel, kort en glad, zonder harde lijnen.” Zijn kluisje in het Witte Huis heeft Zariff nog niet uitgeruimd. ,,We hopen hier allemaal dat Obama nog vier jaar president blijft.”
Hier is de wijk Hyde Park, de middenklasse wijk in Chicago – net als Obama zelf deels wit, deels zwart – waar Obama zijn thuis maakte toen hij er in 1985 naartoe verhuisde. Hoewel het Witte Huis nu thuis is, staat zijn echte huis nog steeds in deze wijk. In Hyde Park kuste hij voor het eerst zijn vrouw Michelle (een plaquette memoreert de locatie) en at hij zijn maaltijden in Valois Diner. ‘Bekijk je voedsel’, staat buiten op de luifel. Binnen staan dampende bakken met vlees, jus en groente achter de toonbank. Daar pakte Obama zijn dienblad, werd zijn eten met grote lepels op een bord gesmakt en schoof hij het door naar de kassa. Het kostte hem niet meer dan 6 dollar per maaltijd.
Voor de net afgestudeerde Obama was Chicago, waar het blauwe Obama-Biden-logo ook in 2012 alomtegenwoordig is, een bewuste keuze. Geïnspireerd door de verkiezing van Harold Washington als de eerste zwarte burgemeester 1983 kwam naar de stad om er als buurtwerker aan de slag te gaan bij het christelijke Developing Communities Project. Een jaar later werd hij er de eerste directeur van DCP. Drie jaar lang werkte hij in de South Side van de stad, vooral in de wijk Roseland. Het maakte een diepe indruk op de toekomstige president. Volgens de New York Times werd de politicus Obama in de straten van Roseland geboren. ,,Hier kreeg ik mijn beste opleiding ooit”, zei hij toen hij in 2007 zijn kandidatuur aankondigde.
De idyllische naam is schijn: hier is niets rooskleurig. Dat blijkt wel uit een bijeenkomst van buurtbewoners in een school aan de rand van de wijk. De ene heeft het over de bendeoorlog die voor haar deur wordt uitgevochten, de ander over zijn zwager die op klaarlichte dag is doodgeschoten toen hij zijn dochter van school haalde. De huidige directeur van DCP, Gwen Rice, vecht om het beeld te veranderen dat Chicago bij 22nd Street ophoudt. Het gaat lastig, want de subsidie van één van de programma’s is op. Bovendien is het in Roseland in 2012 niet beter dan medio jaren tachtig toen Obama er werkte. ,,Veel mensen doen net alsof hij hier wonderen heeft verricht. Dat is helaas niet zo.”
In 1840 werd het zuidelijke stadsdeel gesticht door Nederlandse gereformeerden, maar daarvan lijkt Joe Huizinga (34) de enige overgeblevene. De dominee aan de Roseland Christian Ministries stamt af van die eerste Nederlandse pioniers. ,,Chicago is de meest gesegregeerde stad van Amerika. Nu wonen er misschien maar vier of vijf blanken in Roseland.” Toen Huizinga hier kwam werken, graaiden ouders hun kinderen van straat. ,,De enige blanken die zij kenden, waren pedofielen die de blanke wijken uit waren gejaagd.”
‘White flight’, het vertrek van blanken naar de voorsteden, stortte Roseland in diepe ellende. Armoede, werkloosheid, bendes, geweld en de transformatie van cocaïne naar crack zorgden voor een neerwaartse spiraal. Obama zag het allemaal gebeuren en wilde alles doen om het beter te maken, schreef hij in november 1985 aan een vriend. Hij merkte dat de praktijk weerbarstiger was.
Huizinga loopt daar ook tegenaan. ,,De echtgenoot van de vrouw waarmee ik net de kerk binnenkwam, is zondag doodgeschoten. Als zij een paar dagen later weer naar de kerk kan komen, wie ben ik dan om te zeggen dat ik het niet meer aan kan?”
De situatie wordt er niet makkelijker op. Obama heeft als president veel gedaan om armoede te bestrijden, maar in Roseland merkten ze er bitter weinig van. Desondanks zijn ze er trots op Obama. ,,Hij kent de wijk en begrijpt echt hoe het is om aan de onderkant van de samenleving te leven.” In de armoedige woningen hangt vaak het portret van de president aan de muur. Bijzonder, zegt Huizinga. ,,Dat deden ze bij geen enkele andere president.”

ZAKENMAN ROMNEY VOND IN BELMONT FIJNE THUISBASIS

BOSTON (GPD) – Op de glimmende marmeren vloer is geen haartje te vinden, die worden in Leon and Co direct vanonder de hippe rode kappersstoelen opgeveegd. Naamgever Leon de Magistris, een gedrongen Italiaan, runt in Belmont een met prijzen overladen kapsalon. In zijn handen geen tondeuse, maar een sierlijke zilveren schaar. ,,Ik ben een kapper, geen barbier.”
De blonde coupe van Ann Romney mag hij al dertig jaar geregeld onder handen nemen, het kapsel van ‘de gouverneur’ doet hij al 25 jaar. Complimenten voor het mooie haar van Mitt Romney slaat hij in de wind. Het is niet zijn verdienste, zegt hij. ,,De gouverneur heeft gewoon een goede kop met haar. Ik kan hem in mijn slaap nog knippen.”
Nu komen ze niet meer in de salon; dat is lastig met de Secret Service bewaking. ,,Ik knip ze nu aan huis.” Dat is geen probleem, want ze zijn bevriend. Een paar weken geleden at De Magistris nog met de Romney’s. ,,Hij heeft zoons, ik heb zoons. Dan is er genoeg om over te praten”, lacht De Magistris.
Belmont is een voorstad van Boston, de hoofdstad van de staat Massachusetts waar Romney van 2003 tot 2007 gouverneur was. In 1971 vestigde hij zich met Ann en hun toen achttien maanden oude zoon Tagg in Belmont, samen met veel van zijn mormoonse geloofsgenoten die afkwamen op uitstekende openbare scholen. Het is niet de enige woning van de Romney’s. In New Hampshire staat nog een zomerhuis aan een meer en ook in Californië heeft het paar een woning. Maar Belmont was de echte thuisbasis. Hier winkelt Ann bij boetiek Bessie Blue aan Leonard Street en eet ze ’s avonds samen met Mitt bij zijn favoriete restaurant Il Casale, het chicste restaurant van Belmont, waar in een verbouwde brandweerkazerne authentiek Italiaanse pasta’s worden geserveerd.
Belmont was voor Romney een handige keuze, zegt zijn biograaf Scott Helman. Samen met zijn Boston Globe-collega Michael Kranish schreef hij The Real Romney. ,,Het dorp ligt dicht bij de universiteitscampus van Harvard, waar hij ging studeren. En Boston, waar hij later in de zakenwereld ging werken, is maar een half uur rijden.” Na zijn afstuderen draaide zijn wereld om drie dingen: gezin-kerk-werk.
Tot hij in 1994 besloot in de voetsporen te treden van zijn vader George. Die was in de jaren zestig gouverneur van Michigan en stelde zich in 1968 kandidaat voor het presidentschap. Romney nam het in Massachusetts, hét Democratische bolwerk bij uitstek, op tegen Ted Kennedy, de kroonprins van de staat. Die race verloor hij, maar in 2002 werd Romney wel gekozen als gouverneur van Massachusetts. De Romney van toen was een andere dan de Romney van nu, zegt Helman. ,,Hij was gematigd, een gouverneur van het volk. Anders had hij hier nooit kunnen winnen.”
Maar toen Romney voor het eerst besloot een gooi te doen naar het presidentschap in 2008, nam hij afstand van alles wat hij in Boston had gedaan. ,,Hij zag dat John McCain en Rudy Giuliani een middenkoers voeren”, zegt Helman. In die ‘herberg’ was voor hem geen plek meer, dus paste hij zich als een zakenman aan aan de ‘markt’ en maakte een ruk naar rechts. ,,Van een gouverneur die flyers uitdeelde waarin hij de homogemeenschap een fijne Gay Pride wenste, werd hij een kandidaat die schande sprak over het feit dat sommige homo’s een kinderwens hebben. Daar zijn mensen hier nog steeds goed pissig over.”
Waar voor andere presidentskandidaten hun thuisstaat altijd een zekerheid is, zal Romney in Massachusetts dinsdag niet winnen. Ook Belmont, een van oorsprong Iers katholiek dorp, is verdeeld.
Maar het was voor Romney geen reden om een meer politiek gastvrije thuisbasis te zoeken, zijn geboortestaat Michigan bijvoorbeeld. ,,Dat is de invloed van zijn vader, die een enorm belangrijke rol in zijn leven vervulde”, zegt Romney’s vriend Grant Bennett. ,,Die drukte hem altijd op het hart dat je in de politiek kunt verliezen en dat je moest zorgen voor een fijne thuisbasis. Die heeft hij in Belmont en Boston gevonden.”
Bennett kent Romney als iemand met een groot hart die met alle lagen van de bevolking kan samenwerken. ,,In mormoonse kerk komen mensen zonder middelbare schooldiploma samen met Harvard-professors en immigranten uit Haïti die nog geen woord Engels kunnen. En onze gemeentes zijn bewust klein zodat de bisschop iedereen persoonlijk kent.” Die functie voorganger vervulde Romney van 1982 tot 1986 naast zijn betaalde baan. Bennett was in die periode zijn assistent en er ontstond een warme vriendschap die hij afgelopen zomer bekroond zag tijdens de Republikeinse conventie in Tampa, waar hij mocht spreken. ,,Dat was een onbeschrijflijke eer, om door Mitt persoonlijk gevraagd te worden iets te vertellen over zijn rol in onze kerk.”
Want ook als Romney onverhoopt niet weet te winnen, dan is er volgens Bennett toch een grote verdienste: meer begrip voor mormonen. ,,Onderzoek wijst altijd uit dat mensen die geen mormonen kennen negatief denken over onze kerk. Maar als iemand ook maar één mormoon kent, hebben ze een positief beeld. Dankzij de campagne hebben heel veel mensen in Mitt een mormoons rolmodel leren kennen.”

AMERIKA KIEST: ‘SCHOOLREISJE’ NAAR OHIO

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
(GPD) – Het doet nog het meest denken aan het verzamelpunt voor een schoolreisje. Op de negende verdieping van 520 8th Avenue in New York meldt de ene na de andere zich met rugzak, weekendtas, slaapzak en/of koffer. Maar dit zijn geen kinderen. Ze zijn oud, jong, man, vrouw, dik, dun, zwart, wit en hebben één ding gemeen: ze gaan naar Ohio om campagne te voeren voor Barack Obama.
Daar, in het NewYorksekantoor van Obama zie ik hoe Josh Clayton een blauwe sticker op z’n borst geplakt krijgt. Het geeft aan dat hij in niet in de gele, groene of roze bus zit (schoolreisje, ik zei het toch!), maar in de blauwe naar de staatshoofdstad Columbus. ,,Hoe kan het ook anders”, grapt hij. Want blauw is in verkiezingstijd niet zomaar blauw, maar ‘Democrat blue’.
De Verenigde Staten bestaan uit vijftig staten. Maar tijdens de presidentsverkiezingen lijken er maar een handvol over te zijn: in die staten is het nagelbijtend spannend wie er gaat winnen (in de andere staten is dat al een uitgemaakte zaak, daarom heeft Mitt Romney niet eens een kantoor in New York). ,,Helaas worden deze verkiezingen vanwege ons kiessysteem in één staat beslist”, zegt Josh: ,,Ohio.”
Dan is het niet gek dat in die staat Obama en Romney het hardst vechten om de winst. Niet alle wegen naar het Witte Huis leiden door Ohio, maar zonder die staat wordt het een stuk moeilijker om er te komen. Alle hulp is dus welkom, ook als die van ver buiten die staat moet komen.
Vandaar de vier propvolle bussen. Die zijn nodig om de New Yorkers in tien uur van Manhattan naar Columbus te brengen, waar ze vier dagen lang op deuren kloppen om kiezers ervan te overtuigen op Obama te stemmen. Dat betekent ook vijf nachten bivakkeren bij lokale Obama-vrijwilligers op luchtbedden en banken.
Ik ben verbaasd dat zoveel van mijn stadsgenoten dit offer willen brengen voor een politicus. Maar Josh, behangen met rugzak, laptoptas en slaapzak, vindt het logisch. ,,Vanwege Sandy kan ik niet werken. Dan kan ik net zo goed naar Ohio gaan, waar ik nog wel nuttig ben. Daar zorg ik er misschien voor dat Obama de tweede termijn krijgt die hij verdient.”

IMPACT SANDY WORDT NU PAS DUIDELIJK: OOK MARATHON GAAT TOCH NIET DOOR

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Moeder Glenda Moore probeerde haar zoontjes uit alle macht vast te houden toen het water hun auto in het New Yorkse stadsdeel Staten Island omver wierp. De kracht van het water won. Glenda bleef twaalf uur in het koude water naar haar kinderen zoeken. Connor (4) en Brandon (2) werden later gevonden. Verdronken.
Het is één van de vele hartverscheurende verhalen die het resultaat zijn van superstorm Sandy die maandag het noordoosten van de VS geselde. De teller staat op honderd doden en staat nog altijd niet stil. In de stad New York alleen al vielen veertig doden, de helft van die doden viel te betreuren in het stadsdeel Staten Island. Daar bracht Sandy ‘een muur van water’.
Het stadsbestuur besloot vrijdagavond de wereldberoemde marathon van New York zondag niet door te laten gaan, ongetwijfeld ook door harde kritiek uit juist dat zwaar getroffen stadsdeel. De marathon zou zoals altijd vanaf Staten Island van start gaan. Het is ‘gekkenwerk’ dat je daar politieagenten en brandweermannen voor vrijmaakt, terwijl een deel van de stad veranderd is in rampgebied, foeterde stadsdeelvoorzitter James Molinaro donderdag al.
,,De marathon werd een bron van controverse en verdeeldheid”, zo verklaarde de New Yorkse burgemeester Michael Bloomberg zijn beslissing om de marathon toch af te gelasten. Eerder noemde hij het laten doorgaan van de hardloopwedstrijd een voorbeeld van veerkracht van zijn stad. Organisator New York Road Runners gaf aan met het evenement ook geld in te willen zamelen voor de stormslachtoffers. Bovendien levert de marathon de stad miljoenen dollars aan inkomsten op, al zouden er dit jaar door Sandy hoe dan ook minder deelnemers aan de start verschijnen.
De regio rond New York is in tweeën geknipt. In een deel, waar elektriciteit en water het altijd bleven doen, lijkt het alsof de orkaan enkel een nachtmerrie was. Daar rijden de metro’s, de belangrijkste levensader voor de stad. Een ander deel van de stad, waar straten nog altijd blank staan, geen stroom en water is, is nog altijd niet ontwaakt uit die nachtmerrie. Tot wanhoop van bewoners is daar geen eten, nauwelijks drinkwater. Het is verstoken van openbaar vervoer. Verkeer staat vast en lange rijen bij pompstations laten zien dat benzine schaars is.
Het zuidelijke deel van Manhattan heeft via sociale media al een nieuwe naam gekregen, SoPo, vrij naar de hippe wijk Soho: South of Power (ten zuiden van de elektriciteit). Uiterlijk vandaag (zaterdag) zou de stroomvoorziening daar weer hersteld zijn.
In Hoboken, in de staat New Jersey – pal tegenover Manhattan aan de overkant van de Hudson rivier – zijn de problemen groter. Daar moesten duizenden mensen door het leger uit de overstroomde gebieden worden gered. De achtbaan van het pas opgeknapte pretpark van Coney Island, aan de zuidpunt van Brooklyn, ligt in zee. Vrijwel overal langs de bekende Jersey Shore, de kustlijn van New Jersey, zijn strandpromenades weggeslagen.
Ondertussen is de campagne van president Barack Obama en zijn Republikeinse uitdager Mitt Romney weer op volle kracht hervat. Obama, die donderdag nog een steuntje in de rug kreeg door de aanbeveling van Bloomberg, is zelfs bezig aan een heuse inhaalslag: in de komende drie dagen doet hij acht staten aan.

AMERIKA KIEST: ‘YOU DIDN’T BUILD THAT’

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
(GPD) – Herb Brodsky is in geen jaren een Starbucks binnengelopen. ,,Als je een echt goede hamburger wilt, ga je ook niet naar McDonald’s.” De koffie die bij de koffieketen wordt geschonken, vindt hij bocht. De koffiebonen zijn er te lang geroosterd. ,,Het is net als met steak: als die doorbakken is, proef je niks meer van het vlees.” Herb kan het weten, hij is koffiebrander.
Tien jaar geleden richtte hij samen met zijn zoon Jake Novo Coffee op, een koffiebranderij gespecialiseerd in ‘goede’ koffie. Ik ben in zijn zaak op een industrieterreintje in Denver om één vraag te stellen: hebben de Brodsky’s hun zaak zelf opgebouwd?
Dat is namelijk dankzij een uitspraak van Barack Obama een onderwerp in deze verkiezingscampagne. ,,Als je een bedrijf hebt, you didn’t build that.” De president bedoelde niet dat een ondernemer het niet zelf heeft opgebouwd, maar dat er altijd voorwaarden en omstandigheden zijn die succesvol ondernemerschap mogelijk maken.
Maar die context vergat Romney gemakshalve even. Die hoorde kritiek op ondernemers en dacht: bingo! Want Obama’s opmerking was een perfect voorbeeld van een president die tegen de vrije markt is en hoe zijn regering er alles aan doet om blokkades op te werpen die het voor ondernemers moeilijk maken. Op de Republikeinse conventie, deze zomer, stond zelfs een hele dag in het teken van ‘We Build It’ (het is wél onze verdienste).
Terug naar de koffiebranderij in Denver. Herb moest lachen om mijn vraag en zei: ,,We build it.” Om vervolgens direct te nuanceren: ,,Maar we hebben het niet helemaal zelf gedaan.” Toen Novo Coffee in 2002 begon, waren er belastingvoordelen die het voor vader en zoon makkelijker maakten. Daar profiteren ze nog altijd van. ,,Ik heb op geen enkele wijze het gevoel dat ik door de overheid wordt gedwarsboomd. Integendeel.”
Toch blijkt Romney’s slimme gebruik van Obama’s niet zo slim gekozen woorden een gouden greep. Het is blijven hangen in de hoofden van veel MKB’ers: Obama denkt niet dat ik mijn eigen zaak zelf heb opgebouwd. Dat gaat hem stemmen kosten.

AMERIKAANSE PRESIDENTSCAMPAGNE – ‘INDUSTRIEEL’ MEDIABOMBARDEMENT

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – De satirische website The Onion grapte er bij de afgelopen presidentsdebatten al over: miljoenen Amerikanen wenden zich tot media en internet om erachter te komen wat hun eigen mening over het debat moet zijn. Wat vinden de commentatoren van CNN? Wat zegt de internetkrant The Huffington Post? Serieus bedoeld is het niet, maar het geeft wel aan hoe groot de invloed van de media op de presidentsverkiezing is.
Alle kranten, tijdschriften en tv-zenders als ABC, CBS, NBC, FOX en CNN zijn al maanden in de ban van de verkiezingen. ,,De campagne is een industrie geworden”, constateert mediaprofessor Brett Gary.
De invloed van de media is volgens Gary niet groter dan bij vorige verkiezingen. Wel beschuldigen de conservatieven de media van ‘linkse vooringenomenheid’. Dat wuift Gary, verbonden aan New York University, weg. Wel is het zo dat journalisten in de VS minder kritisch zijn geworden. ,,Als de voormalige presidentskandidaten Newt Gingrich en Michele Bachmann of zakenman Donald Trump bizarre uitspraken doen – ‘ Obama is niet in de VS geboren’ of ‘hij is moslim’ in plaats van christen – dan wordt daar vaak zonder een kritische noot verslag van gedaan.”
Maar meer nog dan de politieke programma’s worden tv-kijkers gebombardeerd door politieke reclameboodschappen. De laatste dagen voor de verkiezing, zeker nu het op een fotofinish lijkt uit te lopen, bestoken de teams van Romney en Obama de kiezers meer dan ooit met die reclames.
Veel Amerikanen zijn de spotjes beu. ,,Ik zet het geluid uit of loop de kamer uit als er weer een reclame voorbij komt”, bekent ook Gary. En dan woont de professor nog niet eens in een staat waar nog om iedere stem wordt gevochten. In Nevada zijn ongeveer 10.000 spotjes per week te zien. En als een kiezer in Ohio van april tot eind september onafgebroken tv had gekeken, had hij al meer dan 132.000 spotjes zien passeren.
Politicoloog John Geer, professor aan de Vanderbilt University trekt de invloed van de reclames in twijfel. ,,Er wordt deze verkiezingscampagne meer dan een miljard dollar (766 miljoen euro) besteed aan spotjes. Ik denk dat achteraf zal blijken dat ze nauwelijks effect hebben gehad. Slechts 4 procent van het electoraat is zwevend.”
Geer vergelijkt het met de wapenwedloop tussen de VS en de Sovjet-Unie. ,,Er wordt geld uitgegeven om te winnen, maar het leidt tot niks.”
Gary is het niet met hem eens. ,,De kiezers zijn wispelturig. We hebben na het eerste tv-debat gezien hoe makkelijk een deel van het electoraat verschoof van Obama naar Romney.”
Volgens Gary kunnen de spotjes wel degelijk het verschil maken. ,,Ze helpen met het ‘framen’ van de boodschap: Obama als een man die de overheid alles wil laten regelen, als degene onder wiens leiding het land in een financiële catastrofe is gestort. Romney als een robotachtige, wereldvreemde man. Dat blijft hangen.”

AMERIKA KIEST: VROUWENRECHTEN

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
(GPD) – Toen Lesley Gore zeventien was, zong ze ‘You Don’t Own Me’. Het nummer kwam in 1963 op nummer 2 in de Amerikaanse hitparades (net na ‘I Want to Hold Your Hand’ van The Beatles). Nu is Gore 66 en is de boodschap van haar liedje nog altijd actueel, zegt ze in een spotje vóór vrouwenrechten en tégen Mitt Romney waarin haar hit wordt gebruikt.
Ik kreeg een link naar het filmpje doorgemaild van Monique Johannet. Ik had nooit van het bestaan ervan geweten als ik niet naar de boerenmarkt van Belmont, in de Amerikaanse staat Massachusetts, was gegaan. Belmont is (één van) de woonplaats(en) van Mitt Romney en ik verwachtte er louter enthousiaste Republikeinen tegen te komen. Mis.
Op de laatste Farmers Market van het seizoen sprak ik er met marktmeester Suzanne Johannet (de zus van). Ze had niks aardigs te zeggen over Romney. Met de gemeenschap van Belmont heeft hij niks, begon Suzanne meteen. ,,Romney weet niet dat we hier ook voedselbonnen accepteren en dat veel van zijn dorpsgenoten daarvan afhankelijk zijn”, zegt ze. ,,Sterker: hij weet vast niet eens dat hier iedere week een boerenmarkt wordt gehouden.”
Monique, die met haar twee hondjes haar zus gedag komt zeggen, heeft een fundamenteler probleem met de Republikeinse presidentskandidaat. Ze vindt dat hij (en zijn partij) vrouwen hun rechten ontneemt. ,,Ze willen het recht op abortus terugdraaien, vinden dat zorgverzekeringen anticonceptie niet hoeft te vergoeden en willen de subsidie van Planned Parenthood intrekken.” Die organisatie – vergelijkbaar met de Rutgers Stichting – verzorgt in de VS onder andere seksuele voorlichting en tests op geslachtsziekten en HIV.
Het is tegen het zere been van Monique dat heren in driedelig grijs beslissingen nemen over de hoofden van vrouwen heen. Vooral omdat die zorgverzekeringen die volgens Romney de pil niet hoeven te vergoeden, wél erectiepillen moeten vergoeden. ,,Dat is meten met twee maten”, foetert ze.
Overigens, ‘You Don’t Own Me’ wordt dan wel gebruikt als feministisch strijdlied, maar werd geschreven door twee mannen. Dat heb ik Monique maar niet verteld.

IS SANDY DE ‘OCTOBER SURPRISE’?

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Na orkaan Katrina in 2005 stapte toenmalig president George W. Bush in het vliegtuig en liet zich over het rampgebied vliegen. Het kwam hem op veel kritiek te staan: de president kwam afstandelijk en gevoelloos over. Barack Obama heeft dat in zijn oren geknoopt: een fout kan hij zich met nog vijf dagen te gaan tot de verkiezingen niet veroorloven. Daarom bezocht de president de door Sandy ondergelopen gokstad Atlantic City in de staat New Jersey.
De orkaan die als ‘superstorm’ over het noordoosten van de Verenigde Staten raasde, heeft ook de verkiezingscampagnes ontwricht. Met de finish in zicht werden campagnes stilgelegd. Een symbolische maatregel, want er wordt geen campagnespot minder uitgezonden. Bovendien is ook een ramp een kans om een goede beurt te maken. Obama verschanste zich drie dagen in het Witte Huis, waar hij als een staatsman de rampenbestrijding coördineerde en op bezoek ging bij het Rode Kruis. Door simpelweg zijn werk als president te doen, deed misschien wel meer voor zijn herverkiezing dan op het campagnepad.
Romney veranderde zijn campagnestops in liefdadigheidsbijeenkomsten, waar hij troostende woorden sprak en voor de slachtoffers geld en ingeblikt voedsel, luiers en dekens inzamelde.
Politiek commentatoren vragen zich het al af: is Sandy de verwachte ‘October Surprise’, het politiek fenomeen van een gebeurtenis die in de aanloop naar de presidentsverkiezingen het nieuws beheerst en zo de uitslag kan beïnvloeden?
De presidentskandidaten zijn daarom voorzichtig; ze willen nu geen misstap maken. Maar Romney lijkt die in het verleden al te zijn begaan. In een debat tijdens de Republikeinse voorverkiezingen pleitte hij ervoor om het federale rampenbestrijdingsbureau FEMA op te doeken, terwijl die organisatie nu zijn meerwaarde laat zien door de hulp te coördineren in het rampgebied dat zich over meerdere staten uitstrekt.
Dan helpt het ook niet dat Republikeinse gouverneur en Romney-aanhanger Chris Christie (vaak genoemd als kandidaat voor 2016), Obama nu roemt voor zijn inzet en het voorkomen van bureaucratische rompslomp. De president drukte iedere lokale bestuurder die tegen problemen aanloopt op het hart dat zij hem persoonlijk in het Witte Huis kunnen bellen. Romney schildert Obama immers af als exponent van een grote, logge overheid.
Tegelijkertijd is er zorg over de verkiezingen. De schade in de aangedane gebieden is groot en het is de vraag of stembureaus wel op tijd hun stroomvoorziening aangesloten krijgen. Elektriciteit is nodig, want veel staten stemmen met computers. Lokale bestuurders hebben aangegeven dat de kieslokalen prioriteit hebben in de herstelwerkzaamheden. Het uitstellen van de verkiezingen gebeurde nooit eerder en is een ingewikkeld proces, want de verkiezingen moeten nu eenmaal op de eerste dinsdag in november worden gehouden. Dat lijkt dus geen optie. Daarom is de campagne weer gewoon hervat. Romney begon woensdag al, de president gaat vandaag weer op pad.

KADER:
Ondanks een goede voorbereiding en veel waarschuwingen, eiste de storm Sandy in de Verenigde Staten ten minste vijftig levens. Het waren mensen die hun hond op het verkeerde moment, op de verkeerde plek uitlieten en geplet werden door een omvallende boom. Ze stonden in een plas water waar een geknapte elektriciteitskabel in terecht kwam. Of ze bleven binnen, zoals lokale overheden hun burgers op het hart drukte, en hielpen hun gezin naar de droge zolder. Dat deed een politieagent, maar om onduidelijke redenen kwam hij zelf vast te zitten in de kelder van zijn huis in Staten Island. Daar verdronk hij.