(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Hij beëindigde de oorlog in Irak, redde de Amerikaanse auto-industrie en is verantwoordelijk voor de dood van Osama bin Laden. Zomaar wat verdiensten van president Barak Obama in zijn campagnespot ‘Forward’ (voorwaarts). Nu zegt hij ook de oorlog in Afghanistan te hebben afgesloten. Obama reisde er in het diepste geheim voor naar Afghanistan. Zijn speech was echter bedoeld voor Amerikaanse oren: de president staat al in de campagnestand.
Een klein jaar stond de schijnwerper op de Republikeinse kandidaten. Nu Mitt Romney de kandidaat wordt, trekt Obama de aandacht naar zichzelf toe. Met evenementen in Virginia en Ohio – niet toevallig ‘swing states’, vol zwevende kiezers – trapt Obama zijn campagne morgen (zaterdag) officieel af. Dit keer niet met de slogan ‘Change we can believe in’ (verandering waarin we kunnen geloven), maar met Forward. De boodschap: ik heb al veel bereikt, maar ben nog niet klaar. Amerika moet verder, voorwaarts, onder mijn leiding.
Officieus is de president al lang bezig met zijn herverkiezing. Hij hield al 130 bijeenkomsten waarbij aanhangers geld kunnen storten in zijn campagnekas. Obama lokt donateurs met de kans om acteur George Clooney te ontmoeten. Romney deed dat door een dinertje met zijn vrouw Ann te verloten. Het heeft gewerkt; de portemonnees zijn inmiddels gevuld. Obama haalde 196 miljoen dollar op, tegen 90 miljoen voor Romney.
Dat is een voordeel voor de president, maar er zijn ook nadelen. Het boek The Candidate van politicoloog Sam Popkin, dat vandaag (vrijdag) verschijnt, vergelijkt de zittende president met een slagschip: traag, maar hij maakt grote golven. De uitdager is een speedboot: snel, wendbaar, maar de golven zijn klein. ,,Romney kan alles zeggen, maar zijn uitspraken worden minder belangrijk geacht. Obama kan niet altijd openhartig zijn – hij heeft immers te maken met politieke gevoeligheden – maar wat hij zegt heeft meer gewicht.”
De campagne belooft venijnig te worden. Romney bewees zich al als de meester van negatieve campagnevoeren in zijn strijd tegen Rick Santorum en Newt Gingrich. Deze week kwam ook het eerste negatieve campagnespotje van Obama, waarin hij Romney bekritiseert vanwege zijn steun aan bedrijven die hun werkgelegenheid naar het buitenland verplaatsen. De uitsmijter: ,,Dat is te verwachten van een man die een Zwitserse bankrekening had.”
De ongeschreven regel is dat echtgenotes niet worden aangevallen. Ann Romney kreeg al eens kritiek van een Democratische adviseur die stelde dat ze nooit een dag had gewerkt. Nu is er ophef over een blouse die ze droeg. Het prijskaartje: 990 dollar. Michelle Obama kan daar over meepraten. In The Obama’s beschrijft Jodi Kantor de frustraties van Michelle, sowieso al geen fan van campagnevoeren: ze kreeg kritiek als ze er te goed uit zag en kritiek als ze er niet goed genoeg uitzag. Zij sloeg terug door betaalbare jurken van kledingketen J. Crew en budget-warenhuis Target te dragen.

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Nu alle concurrentie weg is, likt de Republikeinse presidentskandidaat Mitt Romney zijn wonden. De voorverkiezingen duurden lang en waren hard, dat wil niet zeggen dat de beschadigde Romney in november kansloos is tegen president Barack Obama. Integendeel.
Romney is niet de eerste kandidaat die gekreukeld uit de primaries komt, zegt politicoloog Sam Popkin, verbonden aan de Universiteit van Californië in San Diego. Popkin: ,,Bill Clinton was in 1992 ook impopulair. Hij werd gezien als een rijke, luie, dienstplicht ontduikende rokkenjager.” Democraten zagen bij de voorverkiezingen in Californië zelfs liever George Bush senior of Ross Perot dan Clinton, zo bleek uit kiezersonderzoek. Maar de Democraten wisten dat om te buigen tot iemand die zich op had gewerkt, die bij zijn opa woonde, die afhankelijk was van een studiebeurs. ,,Zo zagen de kiezers hem ineens in een ander licht.” Maar bij Clinton ging het om de persoonlijkheid, bij Romney gaat het om het beleid. ,,Dat is een heel ander verhaal.”
Romneys conservatieve concurrenten hebben Romney immers naar rechts getrokken, waar hij als gematigde Republikein eigenlijk niet thuis hoort. Ook hebben ze hem gedwongen afstand te nemen van zijn eigen beleid: het zorgstelsel in Massachusetts dat Obama als de blauwdruk gebruikte voor zijn hervorming van de gezondheidszorg. Popkin: ,,Romney schreef ooit dat zijn plan de perfecte oplossing voor de VS zou zijn. Maar nu roept hij dat het teruggedraaid moet worden.”
Dat Romneys eigen campagneadviseur zich in maart liet ontvallen dat de campagne tot dan toe kon worden ‘gereset’, zoals een Etch-A-Sketch, een Amerikaans tekenspeeltje voor kinderen: even schudden en de tekening op het scherm is weg. Maar zo makkelijk gaat dat niet, waarschuwt Popkin. ,,Je kunt het beeld veranderen door informatie toe te voegen, maar eenmaal gemaakte uitspraken zijn niet uit te wissen.”
Nu Newt Gingrich ook de stekker uit zijn campagne trekt, voert alleen Ron Paul met zijn jonge en loyale aanhang campagne, vooral om binnen de partij een vinger in de pap te krijgen. Romney kan zich volledig richten op Obama.
Terwijl Obama volgens Republikeins strateeg Ron Bonjean nog zoekt naar een juiste strategie, positioneert Romney zich al meer richting het midden, om daarmee ook de gematigde Republikein en de zo belangrijke onafhankelijke kiezer aan te spreken. De harde campagnestrijd heeft van Romney juist een betere kandidaat gemaakt, stelt hij, zoals Barack Obama in 2008 ook sterker uit het gevecht met concurrent Hillary Clinton kwam. ,,Alleen de discussie over sociaal-conservatieve onderwerpen als anticonceptie en abortus tussen Rick Santorum en Romney heeft de partij geen goed gedaan”, zegt Bonjean, ooit woordvoerder van Republikeinse topstukken in het congres. ,,Het gaat om banen, banen, banen.”
Als Romney zorgt dat de economie het enige campagnethema wordt, heeft hij de meeste kans om op 6 november te winnen. Popkin: ,,Dan kan hij Obama wegzetten als de man die praat over werkgelegenheid, maar dat hij degene is die dankzij zijn achtergrond als zakenman echt banen gaat creëren.”

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – De bouwvakkers die in de Utah een complex voor de binnenlandse veiligheidsdienst NSA bouwen, moeten hun mond houden. Die geheimzinnigheid roept vragen op: wat gaat er straks in het 305 vierkante kilometer grote bouwwerk gebeuren? De overheid gaat vanuit het centrum straks alle Amerikanen bespioneren, zegt technologiemagazine Wired. Onzin, zegt de NSA, dat kunnen en mogen we helemaal niet.
Zeker is wel dat in de Amerikaanse staat, net buiten het plaatsje Bluffdale, in september 2013 het Utah Data Center verrijst. Het grootste dataopslagcomplex in de VS, gebouwd door ingenieurs van het leger in opdracht van de NSA, kost 1,2 miljard dollar en is daarmee het duurste project van het ministerie van defensie ooit. Op Google Earth-beelden van juni 2010 zijn rijen gele vrachtwagens te zien die de bouwwerkzaamheden voorbereiden.
Volgens Wired, die een anonieme medewerker van de National Security Agency (NSA) heeft gesproken, wordt het pand gebouwd om volcontinu e-mails, de zoekgeschiedenis van internet, telefoontjes, tweets en Facebook van alle Amerikanen te bekijken én op te slaan. De NSA luistert nu al samen met het Verenigd Koninkrijk, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland wereldwijde communicatie af via Echelon, dat zoekt op bepaalde ‘verdachte’ woorden.
Maar de dienst, verantwoordelijk voor de binnenlandse veiligheid, ontkent dat ze het centrum gaat gebruiken om Amerikaanse burgers te bespioneren. ,,Er zijn veel onjuiste dingen beweerd over het datacentrum”, zegt NSA-woordvoerster Vanee’ Vines. Maar haar verklaring over wat het wél zal zijn – ,,een hypermoderne faciliteit die de inlichtingendiensten zal ondersteunen in de pogingen het land te beschermen en beveiligen” – neemt de nevelen rondom het project niet weg.
En dus is er bezorgdheid, zelfs in het Amerikaanse congres. Eind maart ondervroeg de Democratische afgevaardigde Hank Johnson NSA-directeur Keith Alexander over de beschuldigingen. Hij stelde dat het niet in het vermogen van zijn dienst ligt om alle Amerikanen te bespioneren. ,,We hebben daar geen toestemming voor, noch beschikken we over de technologie om dat soort informatie te verzamelen.”
Vines bestrijdt dat er sprake is van geheimzinnigheid. Toen de bouw in januari 2011 begon, stuurde de dienst een persbericht en werden verslaggevers in een tent bij de bouwput te woord gestaan. Ook de bouwplannen zijn gewoon openbaar.
Daarin is te zien dat het een indrukwekkend complex wordt, met een eigen stroomvoorziening (alleen de energierekening zou volgens Wired al 40 miljoen dollar per jaar gaan kosten), een eigen wateropslag en waar een enorme hoeveelheid data kan worden opgeslagen. Het zou volgens Wired gaan om yottabytes; 1 quadriljoen gigabytes (een 1 met 24 nullen). Daarnaast is er een veiligheidssysteem dat werkt met camerabewaking, identificatie op basis van biometrische kenmerken (zoals irisscans) en een hek dat een aanslag met een 7000 kilo wegend voertuig moet kunnen weerstaan.

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Of presidentskandidaat Mitt Romney wel eens hondenvlees heeft gegeten? Het was woensdag een serieuze vraag waarop ook een serieus antwoord kwam: nee. In de campagne over wie de machtigste man ter wereld wordt (of blijft), gaat het al dagen over honden, vrouwen, de ‘bedreigingen’ van een rockster en koekjes.
President Barack Obama schreef jaren geleden in zijn autobiografie dat hij als kind in Indonesië ooit hond heeft gegeten; hij vond het taai. Een conservatieve blogger gooit hem de passage nu voor de voeten, als vergelding voor het ‘hondenprobleem’ dat Romney al tijden achtervolgd.
Toen Romney in 1983 met vrouw en vijf zonen op vakantie ging, zat de auto vol en werd hond Seamus in een kooi op het dak gebonden. Twaalf uur lang. Er werd alleen gestopt toen de diarree langs de ramen naar beneden stroomde. De Ierse setter is inmiddels dood (niet door het ritje op het dak overigens), maar leeft voort op zijn eigen Wikipedia-pagina.
De Democraten zijn niet te beroerd om Romney aan de vakantie van 29 jaar geleden te herinneren. Obamas topadviseur David Axelrod twitterde een foto waarop Obama ‘first dog’ Bo knuffelt – in een auto. ‘Hoe liefhebbende baasjes hun hond vervoeren’, luidde zijn venijnige bijschrijft.
De blogger is even venijnig. Want is het eten van hond niet veel erger dan een hond op een autodak binden, oordeelde hij spottend, voorbijgaand aan het feit dat Obama een kind was die van zijn stiefvader een hapje hond kreeg en Romney een volwassen man van 36 was toen hij Seamus een plekje op het dak van zijn Chevrolet toebedeelde.
Je zou denken dat de kandidaten wel belangrijker zaken aan hun hoofd hebben. De Amerikaanse economische zorgen zijn groot, de staatsschuld is 15,7 biljoen dollar en het bedrag loopt iedere nanoseconde op en de werkloosheid – weliswaar licht gedaald – is nog altijd hoog. Gek genoeg domineert het de presidentscampagne niet. Het is tekenend voor het verziekte politieke klimaat in de VS.
Waar gaat het dan wel over? Over ‘Cookiegate’: Romneys kritiek op de ‘supermarktkoekjes’ die bij een campagnestop in Pittsburgh werden geserveerd. Een belediging voor de lokale én beroemde bakker, die verantwoordelijk was voor de koekjes. Of over de conservatieve rocker Ted Nugent die Obama en zijn ministers criminelen noemde, die bij de verkiezingen ‘een kopje kleiner’ moeten worden gemaakt.
Afgelopen weekend was de campagne nog in de ban van het gevecht om de vrouwenstem. Een (vrouwelijke) adviseur van de Democraten zei op CNN dat Ann Romney nog geen dag in haar leven heeft gewerkt. De vrouw van Mitt was huismoeder, zorgde voor vijf zonen – niets om geringschattend over te doen. De adviseur probeerde te zeggen dat Ann door haar bevoorrechte positie (de Romneys zijn immers multimiljonair) nooit dezelfde zorgen van andere werkende moeders heeft gehad, maar drukte zich daarbij ongelukkig uit.
De controverse werd enorm uitvergroot in de Amerikaanse media, maar in dit geval ging het nog ergens over. Vrouwelijke kiezers kunnen doorslaggevend zijn bij de verkiezingen van 6 november en peilingen laten zien dat vrouwen minder gecharmeerd zijn van Romney. Maar honden, koekjes en een controversiële rocker hebben niks met politiek te maken en leiden alleen de aandacht af van waar het echt om gaat: de economie.

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Santae Tribble dacht dat de politie hem wilde spreken omdat hij een paar parkeerbonnen niet had betaald, maar hij werd opgesloten en bleef 25 jaar vastzitten voor een moord die hij niet had gepleegd. Het bewijs: een haar die werd gevonden in de kous die de dader over zijn gezicht droeg toen in 1978 een taxichauffeur uit Washington werd beroofd en doodgeschoten.
Volgens haaranalyse van de federale politie FBI kwam de haar van het hoofd van de toen 17-jarige Tribble, die voor het moment van de moord een alibi had. Ruim dertig jaar later blijkt uit DNA-onderzoek dat geen van de dertien in de kous gevonden haren van Tribble is.
Het Amerikaanse ministerie van justitie stelt in een rapport uit 2004, dat de Washington Post wist de bemachtigen, dat het laboratorium van de FBI op het gebied van vergelijkend haaronderzoek slordig en onbetrouwbaar werk leverde. Door fouten van het lab zijn mogelijk onschuldige mensen ter dood gebracht of soms tot levenslange celstraffen veroordeeld. In 1997 werd in Texas een man ter dood gebracht die volgens de aanklager zonder het nu twijfelachtige bewijs nooit de doodstraf had gekregen.
Het ministerie van justitie was al sinds 2004 op de hoogte van het slordige FBI-werk, maar lichtte alleen de aanklagers in, niet de advocaten van de mogelijk onterecht veroordeelden. Het ministerie zegt volgens de regels te hebben gehandeld en dat zij de advocaten niet hoefden in te lichten.
Het onderzoek van het ministerie richtte zich op de microscopische haaranalyse dat in de jaren negentig werd uitgevoerd. Volgens de Washington Post werden ook al vóór de jaren negentig verdachten veroordeeld op basis van onbetrouwbare haaranalyses. Naast de zaak van Tribble ontdekte de krant bijvoorbeeld dat haren die volgens de onderzoekers afkomstig waren van een mensenhoofd, bij recent nader onderzoek van een hond bleken te zijn.
De FBI dacht sinds de jaren vijftig dat daarmee te kunnen vaststellen of een haar bij een verdachte hoorde. Dit soort haaranalyses waren destijds bij strafprocessen wat dna-testen nu zijn: overtuigend en betrouwbaar. De uitslagen werden vaak tijdens het proces onder ede bevestigd door een onderzoeker van een respectabel overheidslaboratorium. Niemand had reden daaraan te twijfelen. Toen de aanklager dan ook tegen de jury zei dat het haar van Tribble overeenkwam met een haar dat in de kous werd gevonden, werd hij binnen veertig minuten schuldig bevonden.
Nu blijkt dat het FBI-lab geen wetenschappelijke protocollen hanteerde en dat onderzoekers wisten dat hun analyses niet altijd betrouwbaar waren. De FBI bekijkt of het nodig is om alle zaken uit die periode waarin een verdachte door haaranalyse werd veroordeeld te controleren. Tribble, nu 51, is inmiddels vrij en probeert nu met het nieuwe DNA-bewijs zijn naam te zuiveren. De aanklager heeft zijn verzoek in behandeling.

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – De Republikeinse voorverkiezingen zijn beslist. Rick Santorum, de enige die Mitt Romney op papier nog zou kunnen verslaan, is gisteren (dinsdag) gestopt met zijn campagne. Hierdoor hebben Amerikanen tijdens presidentsverkiezingen van 6 november de keus tussen de zittende president, Democraat Barack Obama, en Republikein Romney.
Santorum zou dinsdag zijn campagne na een korte pauze juist hervatten. Zijn dochter Bella (3), die lijdt aan een aangeboren chromosoomafwijking, werd afgelopen weekeinde voor de tweede keer deze campagne korte tijd in het ziekenhuis opgenomen. De campagnebijeenkomst in Gettysburg, Pennsylvania, werd echter onverwachts gewijzigd in een persconferentie. Daarin maakte hij zijn beslissing bekend en zei hij te blijven vechten om Obama te verslaan. Santorum sprak echter geen steun uit aan een kandidaat, al zeggen bronnen in zijn campagneteam dat hij Romney wil helpen.
Santorum gaf geen verklaring voor zijn beslissing, die hij afgelopen weekeinde in overleg met zijn gezin heeft genomen. De broze gezondheidstoestand van zijn dochter zal een rol hebben gespeeld, net als de peilingen in Pennsylvania, waar op 24 april wordt gestemd, die laten zien dat Romney op een voorsprong staat. Als voormalig senator in die staat ging Santorum ervan uit dat hij daar makkelijk zou winnen. Mogelijk wilde hij zichzelf de vernedering van een nederlaag besparen. Nu zou hij zich volgens politiek analisten op kunnen maken voor een nieuwe poging in 2016.
De strengkatholieke Santorum was de conservatiefste van de overgebleven presidentskandidaten. Hij slaagde erin om zonder een miljoenenbudget de verkiezingen in de staat Iowa te winnen (al duurde het even voordat hij tot winnaar werd uitgeroepen). Hij zegevierde daarna nog in tien staten, ondanks het feit dat Romney in die staten veel meer geld uitgaf, vooral omdat Santorum de christelijk-conservatieve kiezer en de arbeidersklasse wist aan te spreken.
De presidentskandidaat kwam in Nederland vooral in het nieuws omdat hij tijdens een bijeenkomst in Missouri beweerde dat Nederlandse senioren onvrijwillig werden geëuthanaseerd. Hij was ook de kandidaat die van een ouderwets kledingstuk, de spencer of slip-over, zijn handelsmerk maakte. Het ‘Rick Santorum sweatervest’ werd ook verkocht om geld in de campagnekas te brengen.
Met de beslissing van Santorum neemt de druk op Newt Gingrich toe om ook de handdoek in de ring te gooien. Hij gaf afgelopen weekend al toe dat Romney ‘de waarschijnlijke kandidaat is’. Gingrich, geplaagd door een miljoenenschuld, wil in de race blijven om invloed uit te oefenen op het beleid. Nu Santorum is gestopt, ziet Gingrich wellicht kansen om de komende weken in conservatieve staten te winnen.

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Toen psychiater Steven Schlozman opgroeide in de Amerikaanse staat Kansas, werden op zijn school regelmatig tornado-oefeningen gehouden. Nu worden op de school van zijn twaalfjarige dochter in Massachusetts oefeningen gehouden voor het geval er iemand met een geweer binnenwandelt. ,,Tornado’s zijn in Kansas een onderdeel van het leven. Het lijkt alsof schietpartijen op scholen dat inmiddels ook zijn.”
Schlozman, verbonden aan de universiteit van Harvard, heeft doorgaans overal wel een antwoord op. Maar toen zijn dochter na de oefening vertwijfeld aan haar vader vroeg waarom iemand met een geweer een school binnen zou gaan, had hij het even moeilijk. ,,Ik weet het niet sweetie”, vertelde hij haar. ,,Maar de kans dat het gebeurt is heel klein.”
Hoewel er nog altijd veel meer kinderen buiten Amerikaanse scholen overlijden dan ín scholen, zijn schietpartijen op Amerikaanse scholen de afgelopen tien jaar ontegenzeggelijk toegenomen. Maandag liep een oud-student Oikos University binnen, een kleine christelijke school in het Californische Oakland, zette studenten tegen een muur en opende het vuur. Zeven kwamen om het leven, drie raakten gewond. Daarmee bracht de dader, wiens motief nog onduidelijk is, het aantal doden tijdens schietpartijen op scholen in 2012 op vijftien. En er zijn pas drie maanden voorbij.
Een schietpartij als deze is even groot nieuws, maar na een dag of twee verdwijnt het bijna schouderophalend naar de achtergrond. Het is net als een groot verkeersongeluk in Nederland: iedereen schrikt, maar de volgende dag stapt iedereen weer in de auto.
Toch is het niet te vergelijken, vindt psychiater Schlozman. ,,We hebben nauwelijks controle over het verkeer. Over schietpartijen hebben we wel controle, of dat zouden we moeten hebben, want niemand keurt het goed. Toch staan we machteloos.”
Niemand heeft een oplossing. Ja, het wapenbezit aan banden leggen wordt vaak genoemd. Maar in de VS is het in de grondwet verankerd dat Amerikanen het recht hebben om een wapen te dragen. Schieten is normaal, ook voor Schlozman, die in zijn vrije tijd graag op de schietbaan staat. Toch pleit hij voor strengere regels. ,,Zonder een vuurwapen is er geen ‘school shooter’. We weten niet zeker of er minder schietpartijen zouden zijn als de regels strenger zouden zijn, maar het lijkt mij een goede aanname. Als je doordraait en je hebt een geweer bij de hand, is de kans dat er doden vallen veel groter.”
En hoewel sommige staten strengere regels hebben dan andere, wordt wapenbezit niet of nauwelijks ter discussie gesteld. Scholen hebben de beveiliging aangescherpt, soms met metaaldetectoren, soms door het inhuren van beveiligers. Nu zijn er plannen om de leraren uit te rusten met wapens, zodat ze een eventuele ‘gunman’ uit kunnen schakelen voordat er doden vallen. Psychiater Schlozman heeft daar geen goed woord voor over. ,,Ik vind dat barbaars.”

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – De producent noemt het liever ‘mager rundvleesproduct van fijne textuur’, maar de meeste Amerikanen kennen het als ‘pink slime’ (roze slijm): een goedkope pasta gemaakt van slachtafval zoals bindweefsels en stukken endeldarm dat wordt verwerkt in 70 procent van het Amerikaanse gehakt. Jarenlang was het alleen goed genoeg voor hondenvoer, maar nu staat het bij de avondmaaltijd op tafel bij duizenden Amerikaanse gezinnen.
Of, beter gezegd, stond. Want de afgelopen weken gruwelden de Amerikaanse consumenten bij het ene na het andere bericht over het goedkope vulmiddel. Zo hoorden ze dat pink slime in landen als Canada en Groot-Brittannië verboden is, omdat het slachtafval – en zeker de stukken endeldarm met resten ontlasting – vol zit met bacteriën als E.coli en salmonella. En dat de producent van pink slime, Beef Products Inc., daar een oplossing voor vond: het restvlees wordt bewerkt met ammoniakgas. Dan gaan de bacteriën dood en is er geen gevaar voor de volksgezondheid. TV-kok Jamie Oliver illustreerde het al eens aan verschrikte Amerikaanse ouders en kinderen door een fles ammoniak leeg te gooien in een bak slachtafval.
Hoewel wetenschappers van het Amerikaanse ministerie van landbouw in 1993 stelden dat het product geen vlees maar afval is en adviseerden pink slime niet goed te keuren voor menselijke consumptie, gebeurde dat wel. Het ministerie stelt dat pink slime compleet veilig is en dat niemand er ooit ziek van is geworden.
De consumenten zijn niet overtuigd. Ze zijn vooral boos dat de toevoeging van pink slime niet op de etiketten staat en dat ze het jarenlang hebben gegeten zonder zich daarvan bewust te zijn. Fastfoodketens als McDonald’s, Burger King en Taco Bell beloofden eerder dit jaar al te stoppen met het toevoegen van pink slime in hun hamburgers en Mexicaanse gehakt. Onder druk van boze en bezorgde consumenten stopte de afgelopen weken de ene supermarktketen na de andere met de verkoop van gehakt waar de roze pasta in is verwerkt. Ook steeds meer schooldistricten weren het rundvleesproduct uit de schoollunches.
De massale afschuw zorgde ervoor dat de vraag naar pink slime afnam. Producent Beef Products zag zich gedwongen om de productie te halveren en drie van de vier fabrieken (in Kansas, Texas en Iowa) te sluiten. Tijdelijk, zo zegt het management, dat hoopt dat de hetze snel overwaait. De producent voelt zich het slachtoffer van een lastercampagne die niet was ontstaan als er consequent was gesproken over ‘mager rundvleesproduct’ in plaats van het denigrerende pink slime.
In een poging consumenten te overtuigen dat het runderproduct veilig is – in de rundvleesindustrie staan immers veel banen op het spel – gingen vorige week de vier gouverneurs uit de staten waar fabrieken van Beef Products staan op bezoek bij de enige nog in bedrijf zijnde fabriek in Nebraska. Ze kregen een rondleiding en aten een met pink slime klaargemaakte hamburger. ,,Het is mager, het is lekker, het is voedzaam”, slijmde gouverneur Terry Bransted van Iowa.

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Mag de Amerikaanse regering een oma van 93, die nóóit in het ziekenhuis heeft gelegen, dwingen haar hele leven te betalen voor een zorgverzekering die ze misschien nooit nodig heeft? Dat is, kort door de bocht, de vraag waar het Hooggerechtshof in Washington zich drie dagen over heeft gebogen. Hoewel het antwoord nog maanden op zich laat wachten, kan de beslissing een bom onder het presidentschap van Barack Obama betekenen.
Negen rechters beraden zich op de grondwettelijkheid van de hervorming van de gezondheidszorg. Die wet, een initiatief van Obama, regelt dat verzekeraars mensen die ziek zijn of ziek worden niet meer kunnen weigeren, dat jongeren tot hun 26ste zo nodig op de polis van hun ouders kunnen blijven staan en dat preventieve gezondheidszorg (controle op hoge bloeddruk, suikerziekte) wordt vergoed.
Maar de belangrijkste wijziging – het fundament onder de andere maatregelen – is tegelijkertijd het meest omstreden: een groot deel van de geschatte 50 miljoen onverzekerde Amerikanen wordt verplicht een zorgverzekering af te sluiten, eventueel met overheidssubsidie. Want alleen als ook gezonde Amerikanen meebetalen aan zorg voor zieke landgenoten, blijft het betaalbaar. Voor Nederlandse oren klinkt dat logisch, maar voor Amerikaanse beslist niet. De helft is volgens peilingen tegen ‘Obamacare’.
Zesentwintig staten daagden de federale overheid voor de rechter. Zij vinden dat de wet in strijd is met de individuele vrijheden die verankerd zijn in de Amerikaanse grondwet. Als het Hooggerechtshof het met hen eens is, kan de wet geheel of gedeeltelijk worden verworpen.
Het Hof is verdeeld: vier rechters zijn conservatief, vier progressief en één, Anthony Kennedy (geen familie), is gematigd en kan dus de doorslag geven. Vooraf meenden juridische experts dat het Hooggerechtshof de wet wel overeind zou houden. Maar na drie dagen van hoorzittingen kwam de twijfel.
De conservatieve rechters pakten de landsadvocaat stevig aan, vooral op de verzekeringsverplichting. Als de regering burgers kan dwingen een verzekering af te sluiten omdat er vraag is naar zorg, zo vroegen de rechters, kan de regering burgers dan ook dwingen broccoli te kopen omdat er vraag is naar voedsel? Ook de twijfelende Kennedy leek grote vraagtekens te plaatsen bij dat onderdeel van de wet.
De VS probeert al jaren het zorgstelsel aan te passen om de stijgende zorgkosten het hoofd te bieden. Meerdere presidenten probeerden het en faalden. Obama lukte het in 2010 wél. De 2700 pagina’s tellende Affordable Care Act (betaalbare zorgwet) ziet hij als zijn grootste politieke verdienste. Het Witte Huis kwam dus snel met een verklaring en stelde dat lagere rechtbanken ook kritisch waren, maar de wet uiteindelijk niet afwezen.
De rechters houden het land nog een paar maanden in spanning. Pas eind juni komen ze met hun oordeel. In het verleden nam het Hooggerechtshof al beslissingen die hun stempel drukten op de VS. Dezer dagen wordt diens macht weer duidelijk. Als het Hof de wet onderuit haalt, verliest Obama zijn belangrijkste campagnepunt. Hij heeft één voordeel: de Republikeinse uitdagers, allen mordicus tegen de wet, zijn in dat geval ook hun munitie kwijt.

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – ‘Op haar verjaardag staan er negen kaarsjes op de taart van Emma. Als ze er vier uitblaast, hoeveel kaarsjes branden dan nog?’ Deze (verzonnen) toetsvraag hoeven kinderen op basisscholen in New York voortaan niet meer te beantwoorden.
Het woord ‘verjaardag’ staat namelijk op een zwarte lijst van woorden die niet meer gebruikt mogen worden in toetsen op scholen in New York. Om de tere kinderzieltjes te beschermen. Het noemen van een verjaardag kan pijnlijk zijn voor kinderen die Jehova’s getuigen zijn. Die vieren immers geen verjaardagen.
Het onderwijsdepartement van de stad heeft het begrip ‘politiek correct’ wel heel extreem doorgevoerd. Veel staten hebben een eigen lijst met woorden die niet in toetsen mogen worden gebruikt, zoals slavernij en terrorisme, maar de lijst van de stad New York is met vijftig verboden woorden het langst van allemaal.
Een paar voorbeelden. Dinosaurus wordt verboden omdat het een voorbeeld is van de evolutietheorie. Dat kan in het verkeerde keelgat schieten van kinderen die geloven in de scheppingsleer. De feestdag Halloween, waarvoor jaarlijks miljoenen Amerikaanse kindertjes verkleed langs de deuren gaan om snoep op te halen, kan heidens gevonden worden. Woorden die rijkdom suggereren, kunnen afgunst wekken. Verboden dus, net als armoede. Dansen mag ook niet meer, omdat sommige streng gelovige religies dat afkeuren (ballet mag overigens wel). Het woord scheiding is pijnlijk voor kinderen waarvan de ouders zijn gescheiden of gaan scheiden. Ziekte staat ook op de zwarte lijst, dat is kwetsend voor kinderen die zelf ziek zijn of die iemand kennen die aan een ziekte lijdt.
Het onderwijsdepartement zegt met de lange lijst ‘onplezierige emoties’ bij de ‘gevarieerde scholierenpopulatie’ te willen voorkomen. Maar de taboewoorden krijgen vooral veel kritiek. Want welke woorden zijn wel oké? Het woord poes kan immers vervelend zijn voor een kind dat allergisch is voor katten. Chips of chocola is kwetsend voor de dikke kinderen in de klas. En een kind dat bang is voor onweer en bliksem wil die woorden niet in een toets zien. Dat roept alleen maar trauma’s op.