VAN ONSCHULDIG KAMERMEISJE NAAR LEUGENACHTIGE HOER

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Klanten in een New Yorkse supermarkt liepen afgelopen weekend langzamer dan anders langs het einde van de boodschappenband bij de kassa. Daar lag de nieuwste editie van tabloid New York Post uitgestald met de schokkende kop ‘Kamermeisje DSK is hoer’.
Was de 32-jarige vrouw uit het Afrikaanse Guinee eerst nog het onschuldige slachtoffer van de uit de hand gelopen rokkenjagerij van de Franse voormalige IMF-topman, sinds vrijdag is alles anders. Geheel onverwacht besloot de rechter in een ingelaste zitting dat Dominique Strauss-Kahn zijn privégevangenis in de wijk Tribeca mocht verlaten. De borg van zes miljoen dollar (4,1 miljoen euro) werd ook teruggestort.
De reden: het kamermeisje zou hebben gelogen en was daardoor opeens niet meer het onschuldige slachtoffer in de Amerikaanse zedenzaak van het jaar. Het strafproces gaat dóór, bezwoer openbaar aanklager Cyrus Vance. Maar het lijkt een kwestie van tijd voordat hij de aanklacht tegen Strauss-Kahn, ooit voorbestemd om de volgende president van Frankrijk te worden, laat vallen.
In een vertaald telefoontje met haar vriend, die wegens wietbezit in een cel in Arizona zit, zou het kamermeisje iets gezegd hebben als ‘maak je geen zorgen, deze man heeft veel geld. Ik weet wat ik doe’. Daardoor gingen alle alarmbellen rinkelen. Direct na de veelbesproken arrestatie op 14 mei gingen immers al geruchten dat de socialistische politicus in de val was gelokt. Ook kwamen rechercheurs er achter dat de vrouw, die in de arme wijk The Bronx woont, haar bankrekening afgelopen twee jaar op onverklaarbare wijze met 100.000 dollar (69.000 euro) zag groeien.
Ook zou ze na door Strauss-Kahn te zijn belaagd niet direct alarm hebben geslagen, maar eerst een naburige kamer hebben schoongemaakt. Bovendien had het kamermeisje bij haar asielaanvraag gezegd dat ze in haar thuisland het slachtoffer was geworden van een bendeverkrachting. Dat verhaal zou ze echter verzonnen hebben om een vluchtelingenstatus te krijgen. En ze had op haar belastingformulier ingevuld dat ze twee kinderen had om zo in aanmerking te komen voor een aftrekpost. In werkelijkheid heeft ze maar één dochter van vijftien.
Het lijken onbelangrijke leugens die irrelevant zijn voor de zaak, maar ze schoffelen de geloofwaardigheid van het kamermeisje doeltreffend onderuit. Want als ze al eerder loog, dan liegt ze misschien nu ook wel. Het is de gebruikelijke ‘dirt’ die advocaten tijdens Amerikaanse strafprocessen opgraven over daders, slachtoffers of getuigen. Strauss-Kahn kreeg zelf ook al met moddergooien te maken, toen na zijn arrestatie vrouwen opdoken die hem beschuldigden van aanranding.
De advocaat van het kamermeisje stelt dat leugens uit het verleden niet betekenen dat ze níét is verkracht en wijst op het medisch rapport dat een gekneusde vagina en een gescheurde pees in haar schouder beschrijft. Verwondingen die niet direct worden geassocieerd bij seks met wederzijdse toestemming.
Maar volgens de New York Post deed het kamermeisje in het luxe Sofitel méér dan alleen bedden opmaken en badkuipen schrobben. Ze zou ook seksuele diensten hebben verleend. Diensten waarvoor Strauss-Kahn op die zaterdag in mei weigerde te betalen.
De kop van de tabloid is het zoveelste teken dat de openbaar aanklager het kamermeisje niet meer geloofwaardig kan portretteren als het toevallige slachtoffer van de lusten van Strauss-Kahn. Die vierde zijn vrijlating vrijdagavond met zijn vrouw Anne Sinclair bij een Italiaans restaurant met 700 dollar (482 euro) aan wijn en truffels en zaterdag met museumbezoek.

MET DE CHARME VAN DIANA WINT PRINS WILLIAM CANADESE HARTEN

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
OTTAWA (GPD) _ De eerste officiële zin die prins William in het tweetalige Canada uitspreekt, is in het Frans. Als er een bemoedigend applaus klinkt, richt de prins een paar seconden een schalkse blik richting de zesduizend aanwezige Canadezen en lacht verlegen. Precies zoals zijn moeder, Lady Diana, dat ook kon. Hij wijkt af van zijn voorbereide speech: ,,Mijn Frans zal verbeteren naarmate ik hier langer ben.”
Prins William en Kate – officieel Catherine – zijn vrouw sinds twee maanden, zijn net twee uur in Ottawa, de hoofdstad van Canada. Onder luid gejuich liep het paar (hij in een donkerblauw pak, zij in een strakke jurk van diepblauw kant over een crèmekleurige onderlaag en op torenhoge pumps van dezelfde kleur) over de rode loper voor Rideau Hall dat in het uur voor het paar aankwam nog twee keer werd gestofzuigd.
Terwijl de grond 21 keer schudde door de saluutschoten en William de erewacht van landmacht en luchtmacht inspecteerde, babbelde Kate met gouverneur-generaal David Johnston. Telkens als ze een losgeraakte lok van haar zorgvuldig half-opgestoken kapsel achter haar oor duwde, schitterde de blauw saffieren verlovingsring – ooit toebehorend aan Diana – in de zon.
Kelly Vanderkuur (haar Friese vader emigreerde naar Canada) kreeg woensdag op haar verjaardag een replica van die ring cadeau. Ze is dol op het koninklijk huis. Zo dol, dat ze haar dochter dezelfde naam gaf als de koningin. In 1983 schudde Vanderkuur de hand van prins Charles en prinses Diana toen die een bezoek brachten aan het Canadese parlement. ,,Diana was zó beeldschoon”, zwijmelt ze. ,,Ik gun mijn dochter dezelfde ervaring.” Daarom hebben ze twee uur gereden om vanuit Pembroke op tijd in Ottawa te zijn en staat Elizabeth Webster (9) nu met haar beste vriendin Charlotte Oattes (11) achter de dranghekken.
Over het drankhek hebben ze een zelf beschilderd spandoek gehangen: ‘Welkom in Canada Kate. Van Elizabeth en Charlotte’. En alsof dat nog niet genoeg opvalt, hebben de meisjes zich ook koninklijk uitgedost: met witte kanten hoedjes schuin op hun hoofd en witte handschoentjes aan. Hun doel: een handdruk en een foto.
Maar de hertog en hertogin van Cambridge, de titels die William en Kate officieel voeren, komen niet in de buurt van de kinderen. Tot grote teleurstelling van de twee. ,,We dachten dat we een strategische plek hadden uitgekozen en wel zouden opvallen”, pruilt Elizabeth. Charlotte is opgewekter: ,,Ik vond het toch super.”
Prins William en Kate hebben Canada uitgekozen als land om hun eerste officiële bezoek als echtpaar aan te brengen. Canada kreeg in 1786 het eerste koninklijke bezoek over de vloer. Ook 225 jaar geleden heette de prins die de oversteek van Engeland naar Canada maakte William. En de 18de-eeuwse William was net als de 21ste-eeuwse William luitenant in het Britse leger. Het gastland, dat zegt ‘vereerd’ en ‘verheugd’ te zijn door het bezoek, benadrukt de symboliek. Het Britse vorstenhuis is immers óók het vorstenhuis van Canada. Koningin Elizabeth, die er al 22 keer kwam, is ook het staatshoofd van Canada (en nog zestien andere landen in de Commonwealth).
Op Rideau Hall, de koninklijke residentie die de koningin uitleent aan de gouverneur-generaal, werd het paar formeel welkom geheten. En als William dan ook nog eens verklapt dat hij en Catherine er al vóór hun huwelijk naar verlangden om samen naar Canada te komen, kan het prinselijk paar in de ogen van de inwoners van Ottawa niks meer fout doen.

KADER:
* Ottawa is de eerste stop van de tournee van ruim een week die prins William en Kate ook naar de Franstalige (en Republikeinse) provincie Quebec, Prins Edward Island, de Northwest Territories en Calgary brengt. Na hun bezoek aan Canada reist het paar samen naar de Amerikaanse staat Californië.
* De kosten van het bezoek worden door het Canadees ministerie van erfgoed geschat op 1,5 miljoen Canadese dollars (1,1 miljoen euro), maar dat is exclusief de (aanzienlijke) kosten voor de beveiliging van het prinselijk paar.
* Canada bedankte prins William voor zijn bezoek met een voor hem ontworpen vlag en het paar krijgt een muziekstuk te horen dat speciaal voor hen gecomponeerd werd. De compositie St. Andrews Courtship werd vernoemd naar de Schotse universiteit waar William en Kate elkaar leerden kennen.
* Het is de vraag of het prinselijk paar overal in Canada net zo’n warm welkom krijgt als in Ottawa. Bij eerdere bezoeken werden zowel koningin Elizabeth als prins Charles in de Franstalige provincie Quebec begroet door Republikeinse demonstranten. De seperatisten uit Quebec hebben ook nu aangekondigd het bezoek van William en Kate te verstoren. Kevin MacLeod, coördinator van de royal tour, wuift het verzet weg. ,,De monarchie werkt goed, ook in Canada. Dit jonge koppel zal door hun jeugdigheid en dynamiek niet op weerstand stuiten.”
* Van de tour door Canada doen 1396 journalisten verslag, 1122 daarvan wonen in Canada, 274 op andere plekken in de wereld waarvan 97 in het Verenigd Koninkrijk.

HET POLITIEKE DRAMA DAT SCHULDENPLAFOND HEET

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Wat voorheen een politiek ritueel was, is nu een politiek spel geworden met een wel hele hoge inzet. Het Amerikaanse schuldenplafond moet omhoog, zoveel is duidelijk. Maar politici in Washington zitten met de handen in het haar over de onvermijdelijke bezuinigingen nodig om de schuld de komende jaren fors te verlagen. De tijd dringt.
Donderdag liepen de Republikeinen Eric Cantor en Jon Kyl weg uit het overleg waarin ze met de Democraten een compromis proberen te smeden. Die groep, onder leiding van vicepresident Joe Biden, stelde zichzelf 1 juli als deadline. Hoogleraar economie Steven Sheffrin doet de Republikeinse tegenwerking af als ‘niet meer dan onderhandelingsstrategie’. ,,Deze keer zal de verhoging gepaard gaan met veel politiek drama, maar uiteindelijk zal het schuldenplafond worden verhoogd. Dat kán niet anders.”
Als er niks gebeurt kan de BV Amerika vanaf 2 augustus zijn rekeningen niet langer betalen. Omdat dat nog nooit is voorgekomen, weet niemand wat er dan precies gebeurt. De VS zou dan mogelijk uitkeringen stopzetten. Militairen, ambtenaren en door de overheid ingehuurde bedrijven zouden misschien naar hun geld kunnen fluiten.
In 1917 (aangepast in 1939) sprak het Amerikaanse Congres af dat er een maximaal bedrag is dat geleend mag worden. Om de schulden binnen de perken te houden, spraken politici destijds af dat bijlenen niet mag. De VS is daarmee het enige land ter wereld dat zichzelf een zogeheten schuldenplafond heeft oplegd. Maar zoals zo vaak bleek de praktijk weerbarstiger dan de theorie en werd de limiet 74 keer opgerekt; voor het laatst in februari 2010 tot 14,295 biljoen dollar (9,94 biljoen euro). Maar ook dat vastgestelde bedrag is inmiddels overschreden. In cijfers was de schuld van de VS op 24 juni, 03.00 uur 14.348.901.282.958 dollar en een paar centen.
Is het plafond bereikt en kunnen rekeningen niet meer worden betaald, dan zou de VS op papier failliet zijn. Een enkele econoom stelt dat een Amerikaans faillissement juist heilzaam is. Dan zouden de politieke neuzen in één klap dezelfde kant op staan. Econoom Sheffrin, verbonden aan Tulane University, waarschuwt dat de gevolgen daarvan veel te riskant zijn. ,,Dan dreigen Griekse taferelen.”
Alleen al de dreiging van een faillissement maakt investeerders al nerveus. Hoewel Standard and Poor’s in april weliswaar de triple A-rating van de VS bekrachtigde, stelde de kredietbeoordelaar tegelijkertijd dat het vooruitzicht voor de VS ‘negatief’ is. Sheffrin: ,,Het congres ˆ óók de Republikeinen ˆ zullen er alles aan willen doen om het doembeeld van enorme reputatieschade door een lagere kredietwaardigheid af te wenden.”
In april was Timothy Geithner nog positief. Tijdens een spreekbeurt in New York stelde de Amerikaanse minister van financiën dat er in het belang van het land een akkoord zou worden gesloten. Het gesputter van de Republikeinen was slechts retoriek, stelde hij. ,,Begin juni zijn we er uit”, voorspelde Geithner.
Inmiddels is het eind juni en hoewel president Barack Obama en Republikeins leider John Boehner vorige week zaterdag achttien holes gegolfd hebben om het probleem in een informele sfeer te bespreken, is een akkoord nog niet binnen handbereik. Volgens econoom Sheffrin zal er voor een tussenoplossing worden gekozen: een geringe verhoging nu en herhaling van de discussie over een paar maanden. Hij hoopt dat er nu wel knopen worden doorgehakt over bezuinigingen. ,,Dat moeten we niet voor ons uit schuiven. Want hoe dichter we bij de verkiezingen komen, hoe lastiger het wordt.”

EN WEER DONDERT EEN MACHTIGE MAN VAN ZIJN VOETSTUK

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – De aderen op zijn voorhoofd kloppen, zijn keel moet hij continu schrapen en zijn kaakspieren zijn gespannen. Dan komt in de conferentiezaal van het Sheraton Hotel in New York het hoge woord er uit: democraat Anthony Weiner (46), lid van het Huis van Afgevaardigden, heeft via sociale netwerksites Twitter en Facebook ‘ongepaste’ gesprekken gehad met jonge vrouwen, waarbij hij ook schunnige foto’s van zichzelf stuurde.
Al anderhalve week is de Verenigde Staten in de greep van ‘Weinergate’. Toen werd duidelijk dat vanaf het twitterprofiel van Weiner een close-up foto van een in een grijze strakke boxershort gestoken kruis was gestuurd. Weiners naam spreek je uit als ‘wiener’, wat zoveel betekent als ‘piemel’. Hilariteit alom. Weiner, een rijzende ster binnen de democratische partij, ontkende alles. Zijn account was ‘gehackt’, stelde hij. Maar hij weigerde daar onderzoek naar te laten doen. Al snel volgde de draai: hij kon niet ‘met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid’ zeggen dat de foto niet van zijn kruis was, maar één ding was zeker, vertelde hij tegen alle anchors van Amerikaanse nieuwsprogramma’s, híj had die foto níet gestuurd. ,,Ik ben het slachtoffer van een grap.”
De publiciteitsstorm was al geluwd en Weiner moet al bijna opgelucht adem hebben gehaald toen blogger Andrew Breitbart maandag nieuwe foto’s op internet plaatste. Dit keer van een ontbloot mannenlijf, kennelijk toebehorend aan Weiner. De afgevaardigde, wiens droom het is om in 2013 een gooi te doen naar het burgemeesterschap van New York, restte niets anders dan diep door het stof te gaan.
,,Ik heb een vreselijke fout gemaakt, ik heb daarover gelogen en ik ben niet eerlijk geweest tegen mijn vrouw en mijn familie”, sprak Weiner op een haastig belegde persconferentie een paar uur nadat die andere machtige man, Dominique Strauss-Kahn, in dezelfde stad voor de rechter verscheen. De politicus had de foto van hem in de grijze boxershort als een privébericht, een DM in twittertermen, willen sturen naar de 21-jarige studente Gennette Cordova. Maar hij maakte de fout de afbeelding op het openbare deel van twitter te plaatsen. ,,En toen raakte ik in paniek. Ik schaamde me kapot.”
Na zijn aanvankelijke leugens deed hij zijn best om op alle vragen eerlijk antwoord te geven. Hij had met zeker zes vrouwen ongepast contact gehad in de vorm van expliciete berichtjes, foto’s en telefoonseks. Geen van de vrouwen had hij ooit in levende lijve ontmoet. Soms sprak Weiner met een onvaste stem of tranen in zijn ogen, met name als het om zijn beeldschone vrouw Huma Abedin (34) ging. Zij is een assistent van minister Hillary Clinton van buitenlandse zaken. Clinton moet weten wat Abedin nu doormaakt. Haar man Bill loog immers ook over meerdere affaires voordat hij openlijk excuses maakte.
Net als Clinton is Weiner niet van plan om zijn zetel op te geven. Zijn kiesdistrict mag bij de volgende verkiezingen over hem oordelen, zo stelde hij.

TORNADO’S IN OKLAHOMA: WACHTEN OP EEN CUMULUS ERECTUS

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
(GPD) – Aan het eind van de middag schelt er een stem door de twaalfpersoons Ford-bus. ,,Een cumul!”, roept Eric Terpstra opgetogen. Vier hoofden schieten in de richting waar hij naar wijst. Daar hangt een nauwelijks zichtbare witte wolk een wolk te wezen. Maar het is genoeg om de Nederlandse tornadojagers in opperste staat van opwinding te brengen.
Zo’n ‘cumul’, afkorting van cumulus oftewel stapelwolk, kan zomaar uitgroeien tot een flinke onweersbui. En een onweersbui kan weer leiden tot een tornado. En precies voor dat spectaculaire weerfenomeen – en dus niet om als ramptoerist de schade te bekijken – rijden de mannen drie weken over de Great Plains.
Vrijwel ieder jaar sinds 1996 neemt een aantal werknemers van het Wageningse weerbureau Meteo Consult vakantie om in de Verenigde Staten op tornado’s te ‘jagen’. Het tornadoseizoen beleeft in mei doorgaans het hoogtepunt in Tornado Alley, een strook in het midwesten van het land. Daar – begrensd door de Rocky Mountains aan de ene kant en de Appalachen aan de andere kant – botst hete, vochtige lucht uit de Golf van Mexico en hete, droge lucht uit Mexico op koude lucht uit Canada.
Maar voor een tornado zijn nog meer ingrediënten nodig: cap (inversie), cape (onstabiliteit) en jet (bovenluchtstroom). In Jip-en-Janneketaal: de lucht in de bovenste luchtlaag moet kouder zijn als die in de onderste luchtlaag. Dan kan de stapelwolk als een heteluchtballon naar boven stijgen en een cumulus erectus worden. ,,Meteorologenhumor”, lacht Wouter de Baar. Is de lucht daarboven droog (als de inversie sterk is), werkt dat als een deksel.
De lucht is deze dag wolkenloos blauw, de zon schijnt. Het is ‘slecht weer’ in Oklahoma. Hoe De Baar ook op het scherm van zijn laptop tuurt, de regenboogkleuren van de verschillende weer- en windkaarten voorspellen hetzelfde. Een prachtige dag. Maar niet als je tornadojager bent.
Meteoroloog De Baar (28), voor de derde keer op de Plains, is vandaag verantwoordelijk voor de ochtendbriefing. In een hotelkamer in een buitenwijk van Oklahoma City bespreekt hij de kaarten met zijn net wakkere teamgenoten. IT’er Arno Paanstra (33) is dit jaar voor de zevende keer mee en zag de meeste tornado’s. Meteoroloog Floris Bijlsma (34) jaagde al vier keer en IT’er Ben Peters (34) is voor het eerst mee. Oud-collega Eric Terpsta (44) heeft zich later aangesloten voor een weekje ‘storm chasen’.
Degene die de briefing geeft, beslist in samenspraak met de anderen de dagkoers. Als de keus moeilijk is, hakt veteraan Paanstra de knoop door. Soms rijden de chasers wel 1000 kilometer op één dag om een paar staten verderop een onweersbui te zien ontstaan. Er hoeven deze dag geen grote afstanden te worden gereden. Als er een bui ontstaat, is die kans het grootst in Oklahoma zelf, concludeert De Baar.
De koffers worden achterin de bus – ooit wit, maar nu stoffig van anderhalve week chasen – gestapeld. Bij het verhuurbedrijf vertelde Paanstra de dame achter het loket dat ze wel eens veel kilometers zouden gaan maken. De Plain strekken zich immers uit van Texas in het zuiden naar North Dakota in het noorden. ,,We gaan ijsberen kijken in Canada”, spelde hij haar op de mouw. Niks aan de bus verraadt nog dat het om een standaard-huurauto gaat. Op de motorkap en deuren is het blauwe logo met een trechtervormige wervelwind geplakt – goed voor veel nieuwsgierige blikken op de snelweg en aanleiding voor veel Amerikanen om een praatje te maken – er staan extra antennes op het dak voor mobiel internet en satelliet en op het dashbord ligt een veelheid aan kabels verstopt onder zwart Duck-tape. Aan de achteruitkijkspiegel bungeld een mascotte: een rubber badeendje van collega Margot Ribberink, die er dit jaar niet bij is.
Bijlsma zit achter het stuur, Paanstra zit er naast met gedetailleerde wegenkaarten en een laptop op schoot. Continu worden de meest recente weerkaarten opgehaald en geanalyseerd. Vanaf de achterbank kijken Peters, De Baar en Terpstra mee. De route voert door Chickasha, waar een paar dagen eerder een kleine tornado schade aanrichtte. Gebouwen zijn verwoest, bomen omgeknakt en de lokale Shell mist de ‘S’ en een ‘l’. Maar tanken in de ‘hel’ kan niet. De pomp is door de schade gesloten.
Geduld hebben hoort bij het ‘chasen’. Pas na twee jaar jagen zag het team de eerste tornado’s en nog steeds zijn er jaren dat ze drie weken lang kris-kras door de midwest rijden zonder een tornado te zien. Dit jaar is al een succes: de eerste tornado’s zijn inmiddels vastgelegd voor op de website tornadojagers.nl.
De opwinding over de bloemkoolwolk, ongeveer 50 kilometer ten noorden van Hinton, blijkt voor niks. De cumulus valt uit elkaar. Het team stapt uit om de mooie zonsondergang vast te leggen, voor ze anderhalf uur verderop een motel opzoeken. Morgen is er weer een dag.

ONWENNIG BEGIN VAN BAN OP ROKEN IN NEW YORKSE PARKEN

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Sonya Burlan maakt een foto van het meer in Central Park, trekt haar goudkleurige sjaaltje recht en neemt een ferme hijs van haar sigaret. De 22-jarige New Yorkse van Israëlisch-Oekraïnse komaf laat het park in het hart van haar stad aan een Israëlische vriendin zien. Onder het genot van een illegaal sigaretje.
Sinds maandag is roken in alle 1700 stadsparken en -parkjes in New York en op ruim twintig kilometer strand verboden. Het is een volgende stap van burgemeester Michael Bloomberg om vanwege de ‘volksgezondheid’ het roken te ontmoedigen. En dat in het land dat ‘individuele vrijheid’ zo hoog in het vaandel heeft staan. Overtreders riskeren een boete van 50 dollar (35 euro), oftewel de prijs van vier pakjes sigaretten in New York.
Burlan zal er geen sigaret minder om roken. Ze is ‘woest’ op Bloomberg. ,,Ik rook toch in de buitenlucht? En het is toch mijn eigen keus om te roken? Als Bloomberg echt zo bezorgd is om de volksgezondheid moet hij eens iets aan overgewicht doen. Dát is pas een gezondheidsrisico.”
Een werknemer van de parkendienst roept haar vanuit het donkergroene golfkarretje toe dat roken nu verboden is. ,,Thank you”, antwoordt de pas afgestudeerde gedecideerd, terwijl ze schouderophalend nog maar een trekje neemt. Want uitmaken? ,,Ik pieker er niet over.”
De vijf maanden oude Yorkshire Terriër Chip is dolgelukkig met het rookverbod, zeggen zijn baasjes Barbara en Tadd. Het koppel van middelbare leeftijd woont op een steenworp afstand van Central Park en twee keer per dag wandelen zij er met hun ‘puppy’. ,,En dan is het maar wat fijn om frisse lucht in te ademen”, zegt Barbara, terwijl ze even pauzeren op een bankje bij het honkbalveld. ,,Stel dat hiernaast nu iemand zou zitten te roken. Dan adem ik ook die rook óók in. Dat wil ik niet.”
Dat wil niet zeggen dat het paar rokers op het verbod zou aanspreken. ,,Nee, dat durf ik niet aan”, zegt Tadd. ,,Dan ga ik wel ergens anders zitten”, vult Barbara aan. Zij hoopt dat het rookverbod zorgt voor bewustwording. ,,Dat mensen beseffen dat het gezonder is om maar gewoon te stoppen.” Tadd ziet het minder idealistisch in. ,,Fietsen op de wandelpaden is in Central Park ook verboden. Maar het gebeurt toch. De politie staat er bij en kijkt er naar.”
New York was al geen rokersvriendelijke stad. Het was één van de eerste Amerikaanse steden die in 2003 roken in cafés en restaurants verbood. In veel huurcontracten staat dat roken in de woning is verboden. Twee weken geleden stemde een vereniging van eigenaren van een woontoren op Manhattan voor een algeheel rookverbod in het pand. Rokers die daarin net een appartement hadden gekocht, rest weinig anders dan verhuizen of buiten roken. En zelfs dan moeten rokers op een paar meter van de ingang staan.
Het rookverbod heeft in New Yorkse media veel aandacht gekregen. Maar toeristen krijgen die publiciteit niet mee. De Britse Elaine Barlow schrikt als ze bij de Bethesda Fountain hoort dat ze geen sigaret meer had mogen opsteken. De bordjes bij de ingangen van Central Park heeft ze over het hoofd gezien. ,,Ik wist het echt niet”, klinkt het geschokt. ,,Ik hou me altijd aan de regels.”
Samen met haar dochter Zoe bekijkt ze de stad voor het eerst. Thuis, in Manchester, mag er in pubs, restaurants en bioscopen niet meer worden gerookt. Ze juicht het toe. ,,Dan wordt het misschien makkelijker om te stoppen.” Jaren geleden probeerde Elaine al eens van haar rookverslaving af te komen. Ze kwam kilo’s aan. ,,Ik leek wel een ballon.”
Sonya Burlan, die ‘een jaar of vier, vijf’ rookt, ziet zichzelf alleen in het ‘ballonscenario’ haar Marlboro’s in de prullenbak gooien. ,,Want als ik getrouwd ben en zwanger raak, stop ik. Níet omdat burgemeester Bloomberg het wil!”

PRAATSHOW-GODIN OPRAH WINFREY NEEMT AFSCHEID

O. Eén letter en iedereen in de VS weet wie het is: Oprah Winfrey. De talkshowgodin vindt het na 25 jaar welletjes: volgende week woensdag is haar allerlaatste aflevering te zien in de VS. ‘Tout Hollywood’ draafde op voor maar liefst twee – vooraf opgenomen – afscheidsuitzendingen: van Aretha Franklin, Beyoncé, Usher, Madonna en Tom Cruise tot Stevie Wonder. ,,Ze is belangrijker dan welke politicus of staatsman ook.”

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Als enige Nederlandse gast ooit kreeg Esmée Denters in november 2007 de zo kenmerkende dikke knuffel van Oprah Winfrey. ,,Ik voelde me daarna meteen op mijn gemak.” De zangsensatie, groot geworden door YouTube, zou zo weer op het vliegtuig naar Chicago stappen. Maar de kans om nog eens bij Winfrey op de bank te zitten is nihil, want na 25 jaar valt woensdag het doek voor de Oprah Winfrey Show. Het einde van een tijdperk. Denters (22) vindt het jammer dat de show stopt. ,,Ik weet nog dat ik mijn klasgenoten vroeger vertelde dat het mijn ultieme droom was om Oprah te ontmoeten. Dat is gelukt en pakt niemand mij meer af.”
Met een fuchsiapaars pakje, ‘big hair’ en nog grotere schoudervullingen presenteerde Winfrey in 1986 haar eerste Oprah Winfrey Show. Het onderwerp: hoe zorg ik ervoor dat ik met mijn droomman trouw. Zelf houdt ze het bij haar eeuwige vriendje-op-de-achtergrond Stedman Graham en is ze nooit met haar zelfverklaarde held Paul McCartney in het huwelijksbootje gestapt. Wel stapte Winfrey met haar debuut in de voetsporen van talkshowhosts als Phil Donahue, Sally Jessy Raphael en Geraldo Rivera. De aanpak van Winfrey verschilde wel met die van de traditionele praatprogramma’s van die tijd. Bij Winfrey waren (in het begin althans) geen ‘celebrities’ te zien, maar ‘gewone’ Amerikanen met ‘gewone’ problemen.
Al snel zorgde Winfrey voor hoge kijkcijfers. Andere zenders roken een kans; een talkshow is immers goedkoop te produceren, er hoeven geen tekstschrijvers en acteurs te worden betaald. Dus kwam de concurrentie: Jerry Springer, Jenny Jones en Ricki Lake. In de strijd om de kijker werd de toon steeds schreeuweriger. Shows met de meest bizarre thema’s als ‘zwanger van mijn zwager’, ‘ik heb mijn penis afgesneden’ en niet te vergeten: ‘ik heb een relatie met de 24-jarige ex-vriend van mijn twaalfjarige dochter’, zorgden voor sensationele televisie.

HYSTERIE
Winfrey kon niet anders dan meegaan in de hysterie van de sensatiebeluste collega’s, zegt de Amerikaanse hoogleraar media Janice Peck, die een boek schreef over de invloed van Winfrey op de Amerikaanse media. ,,Alles voor de kijkcijfers.” Zo maakte Oprah twee sensatiebeluste uitzendingen over Betty Broderick, de moeder van drie kinderen die in 1989 haar ex-man Dan en nieuwe vrouw Linda door het hoofd schoot, terwijl ze lagen te slapen. Broderick werd door de familie van haar man afgeschilderd als monster. ,,Maar toen een gast van de Jenny Jones Show na een uitzending de andere gast vermoordde, was het voor Oprah de maat vol”, weet Peck, verbonden aan de universiteit van Colorado. ,,Ze nam heel bewust afstand van de andere talkshows.”
Zo gaf ze Rhett Broderick, de jongste zoon van Betty, de kans om het scheve beeld dat Winfrey begin jaren negentig van zijn moeder schetste recht te zetten. Broderick, die elf jaar was toen zijn moeder zijn vader vermoordde, greep de uitnodiging met beide handen aan en niet alleen omdat hij op kosten van productiebedrijf Harpo een weekend naar Chicago kon. ,,Ik hoopte dat mijn verhaal vertellen bij Oprah zou helpen om mijn moeder vervroegd uit de cel te krijgen.” Tevergeefs. Broderick denkt dat zijn moeder nooit meer vrij zal komen. ,, Ik kon niet echt mijn verhaal doen, Oprah wilde me het verhaal laten vertellen zoals zij dat haar hoofd had.” Toch heeft Broderick geen spijt. ,,Het was een bijzondere ervaring. En Oprah was ontzettend warm en hartelijk.” Winfrey schaarde de uitzending met Broderick bij haar twintigjarig jubileum onder haar ‘meest memorabele’.

BOEKEN
Na haar koerswijziging begon Winfrey met Oprah’s Book Club, waarmee ze haar kijkers iedere maand uitdaagde een boek te lezen. Tegen de verwachting in werd het een groot succes. Uitgekozen – of, beter gezegd, uitverkoren – worden door Winfrey was een garantie voor de nummer één positie op de beststellerlijsten. Peck: ,,Oprah werd zo ‘voorvervechter van alfabetisering’ en ‘hoeder van het geschreven woord’.” Na de leesclub volgde het Angel Network, een liefdadigheidsnetwerk waarmee Winfrey mensen opriep om iets te betekenen voor de mensen in hun omgeving. En met iedere stap groeide haar imperium, kreeg ze meer naamsbekendheid – de letter ‘O’ was genoeg – en steeg ze boven haar voormalige concurrenten uit, stelt Peck. ,,Ik zie Julia Roberts niet zo snel te gast zijn bij Jerry Springer, maar bij Oprah schuiven alle beroemdheden maar wat graag aan. In het midden van de jaren negentig transformeerde ze van ‘zomaar een talkshowhost’ naar een icoon.”
Voor Kathryn Lofton, hoogleraar religiestudies en Amerikanistiek aan de prestigieuze universiteit Yale, heeft het woord icoon ook een echt religieuze betekenis. ,,Oprah kreeg in 1998 een openbaring”, stelt Lofton. Ze was toen verwikkeld in een rechtzaak met veehouders die zeiden dat de prijs van rundvlees was gekelderd nadat Winfrey negatieve opmerkingen maakte over vlees. ,,Ze realiseerde zich toen dat zij een bron moest worden voor ‘het goede’ in de wereld. Vanaf dat moment werd haar show ‘change your life TV’: hoe word ik een beter mens, echtgenoot, moeder, dochter. Sindsdien is ze belangrijker dan welke politicus of staatsman dan ook.”
Lofton schreef het recent gepubliceerde boek The Gospel of an Icon (het loflied van een icoon), waarin ze Oprah neerzet als een religieus figuur. Volgens Lofton zijn alle ingrediënten daarvoor aanwezig: ze heeft volgers (haar trouwe kijkers), een dagelijkse preek (haar show), een bijbel (O Magazine), discipelen in de gedaanten van psycholoog Dr. Phil McGraw, chef-kok Rachael Ray, binnenhuisarchitect Nate Berkus en dr. Mehmet Oz (ze hebben allen een eigen programma) en alles wat ze aanraakt verandert in goud.
De jaarlijkse aflevering waarin ze haar favoriete hebbedingen uitdeelt aan haar hysterische publiek, is daar een goed voorbeeld van. De mensen thuis die de weggevertjes mislopen, rennen direct naar de dichtstbijzijnde winkel om die kasjmieren Ralph Lauren kabeltrui, de Uggs-met-pailletten en een potje Hope in a Jar-wondercrème van Philosophy aan te schaffen. Er is zelfs een naam voor: ‘het Oprah-effect’.
En die producten zijn heus niet echt allemaal Oprah’s Favorite Things. Bedrijven ontwikkelen hele strategieën om Winfrey zo ver te krijgen om hun tv’s/croissants/laptops/in chocolade gedoopte cranberry’s/camera’s uit te roepen tot ‘favoriete ding’. Mediaprofessor Peck: ,,De kracht van Oprah is dat ze authentiek is – ze kan immers niet worden omgekocht – je weet als kijker dat ze het niet zou aanbevelen als ze het zelf niet geweldig zou vinden.”

ARMOEDE
Dat heeft alles te maken met Winfrey’s levensverhaal. Of liever: hoe Winfrey wil dat haar levensverhaal wordt verteld. Orpah Gail Winfrey werd in januari 1954 als dochter van een tienermoeder geboren op het arme platteland van Mississippi. Ze krijgt een bijbelse naam, maar omdat niemand in haar ongeletterde familie weet hoe die moet worden geschreven of uitgesproken wordt het al snel Oprah. Winfrey brengt haar jeugd in bittere armoede door bij haar oma, waar ze jurkjes draagt jute zakken alsen wordt misbruikt. Op haar veertiende raakt ze zwanger, maar haar zoon overlijdt kort na de geboorte. Dat verhaal is bekend. Maar dat ze later in haar leven met schoolbussen naar de beste ‘witte’ scholen werd gebracht is minder bekend. Net als de studiebeurs die ze kreeg voor haar studie communicatiewetenschappen. ,,Oprah wil dat mensen denken dat ze het ene moment in een auto woonde en het andere moment húp Oprah Winfrey was; helemaal op eigen kracht”, zegt Peck. ,,De waarheid is dat ze hulp heeft gehad van ‘het systeem’.”
Nu Winfrey stopt met haar show, die de afgelopen jaren al te maken kreeg met kelderende kijkcijfers en haar aandacht richt op haar eigen tv-station OWN (Oprah Winfrey Network) zou haar imperium wel eens als een kaartenhuis in kunnen storten, vreest Peck. ,,Alles staat met elkaar in verbinding: de show, het magazine, de website. Maar de show is het middelpunt; het cement dat alles bij elkaar houdt. Ik ben benieuwd wat er gebeurt nu die wegvalt.”
Esmée Denters, in Londen bezig aan haar tweede album, denkt niet dat het zo’n vaart zal lopen. Ze merkt de impact van de show bijna vier jaar later nog steeds. ,,Ik krijg nog altijd veel reacties. Vorige maand nog uit Spanje, bijvoorbeeld. Daar werd de aflevering waarin ik te gast was toen uitgezonden.”

STRAUSS-KAHN VERRUILT CEL VOOR ENKELBAND

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Van gevangene in het omstreden cellencomplex van Rikers Island in New York naar gevangene in een huis – en niet eens zijn eigen huis. Dominique Strauss-Kahn verruilde de naar de Nederlander Abraham Rycken vernoemde gevangenis gisteren (vrijdag) voor een tijdelijke accommodatie met videocamera’s en een bewaker. Maar dat ging niet zonder slag of stoot.
De poging van zijn vrouw, tv-journalist Anne Sinclair, om in allerijl een appartement te huren, mislukte. De luxe woontoren Bristol Plaza (‘beter dan een hotel’ en mét een dagelijks kamermeisje) aan de chique Upper East Side weigerde Strauss-Kahn onderdak te verlenen. Zijn vrijlating werd daarmee vertraagd, maar aan het eind van de middag (Amerikaanse tijd) werd hij naar een ‘tijdelijke locatie’ gebracht. Zijn vrouw blijft ondertussen speuren naar een geschikt appartement.
Nu Strauss-Kahn uit de cel is, is een gewapende bewaker één van de vele waarborgen om een vluchtpoging van de van poging tot verkrachting verdachte Fransman te voorkomen. Probeert Strauss-Kahn onverhoopt te ontsnappen, dan mag de bewaker geweld gebruiken om hem te stoppen. Voor die ‘service’ moet hij wel zélf betalen: de particuliere bewakers kosten 200.000 dollar (140.000 euro) per maand. Dat kan behoorlijk in de papieren lopen, want doorgaans hebben rechtszaken in de Verenigde Staten een looptijd van vele maanden; zo niet jaren.
Over de exacte voorwaarden van het huisarrest dat Strauss-Kahn donderdag kreeg opgelegd, wordt schimmig gedaan. De New Yorkse openbaar aanklager verwijst naar de advocaten van de oud-IMF-directeur. Advocaat Benjamin Brafman geeft echter ‘geen commentaar’.
Duidelijk is dat Strauss-Kahn 24 uur per dag gevolgd gaat worden. Naast de videosurveillance gebeurt dat met een ‘elektronische monitor’; een enkelband. Het zwarte kunststof kastje dat met waterbestendige banden om de enkel wordt gegespt, is tegenwoordig uitgerust met een gps-zender. ,,Die stuurt iedere minuut een signaal naar de ontvanger. Als dat signaal stopt, omdat de gedetineerde bijvoorbeeld zijn appartement verlaat of probeert de enkelband te verwijderen, gaat een alarm af”, weet hoogleraar criminologie Marc Renzema, gespecialiseerd in elektronische monitoring. Dat de Fransman naast de enkelband ook nog eens met camera’s in de gaten wordt gehouden, vindt de hoogleraar verbonden aan de Kutztown University in Pennsylvania wat overdreven. ,,Maar sommige mensen dragen én een riem én bretels.”
Strauss-Kahn mag zijn appartement alleen verlaten als hij in de rechtbank moet verschijnen, een afspraak heeft met zijn advocaten, voor doktersbezoek of als hij een kerkdienst wil bijwonen. Bezoek is welkom, maar niet meer dan vier niet-familieleden per keer.
Strauss-Kahn betaalde gisteren 1 miljoen dollar (700.000 euro) zodat hij zijn proces buiten de cel kan afwachten. Als extra borg is door zijn vermogende echtgenote nog eens 5 miljoen dollar (3,5 miljoen euro) beschikbaar gesteld. Ze gebruikt daarvoor onder andere haar villa in Washington, die 4 miljoen dollar (2,8 miljoen euro) waard is.
Op 6 juni staat de gevallen voormalig IMF-topman weer voor de rechter. Dan wordt hij officieel voorgeleid. Vooruitlopend daarop maakte hoofdaanklager Cyrus Vance bekend dat hij vervolgd zal worden voor aanranding, poging tot verkrachting en wederrechtelijke vrijheidsberoving. ,,Onder het Amerikaanse strafrecht zijn dat serieuze misdrijven”, benadrukte hij.

HUISARREST VOOR STRAUSS-KAHN

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – De dertiende verdieping van de New Yorkse rechtbank heeft Dominique Strauss-Kahn geluk en ongeluk gebracht. Geluk, omdat de rechter gisteren besloot hem op borgtocht vrij te laten. Hij wordt vrijdag bij zijn in New York woonachtige dochter onder huisarrest geplaatst. Ongeluk, omdat de Fransman formeel werd aangeklaagd voor wat zich zaterdag in een luxe hotelkamer op Manhattan afspeelde.
De exacte tenlastelegging wordt later bekend, waarschijnlijk pas op 6 juni als Strauss-Kahn wordt voorgeleid. Naar verwachting zal hij beschuldigd worden van een seksueel misdrijf, poging tot verkrachting en wederrechterlijke vrijheidsberoving.
Onder massale mediabelangstelling verscheen de oud-IMF-directeur gisteren voor de tweede keer voor de rechter; ditmaal wel geschoren. Zijn advocaten zouden nogmaals een verzoek om vrijlating op borgtocht indienen, maandag werd een verzoek daartoe nog afgewezen. Zijn advocaten beloofden dat Strauss-Kahn 1 miljoen dollar in contanten zou betalen, zijn paspoort zou inleveren als garantie dat hij niet naar Frankrijk zou vluchten en in afwachting van zijn proces met een enkelband om bij zijn dochter zou logeren. Die woont in New York. Ook krijgt hij een bewaker, de rekening daarvan moet hij zelf betalen. Als Strauss-Kahn toch vlucht, wordt hem nog eens 5 miljoen dollar in rekening gebracht.
Onverwacht maakte de openbaar aanklager ook bekend dat de onderzoeksjury, die woensdag het bewijs bekeek en getuigen hoorde, had besloten Strauss-Kahn in staat van beschuldiging te stellen. Die uitspraak stond aanvankelijk gepland voor de zitting van vrijdag.
Part 51, de krappe rechtszaal waarin de zaak behandeld werd, zat twee uur voor de zitting begon al vol met journalisten; de meesten uit Frankrijk. Buiten de zaal stond een lange rij wachtenden, ook een aantal nieuwsgierige toeristen. Een minuut voor het begin werd de vrouw van Strauss-Kahn door een rechtbankagent naar binnen geleid. Anne Sinclair, een bekende Franse televisiejournalist, werd vergezeld door één van de vier dochers van Strauss-Kahn. Ze had haar arm om de vrouw van haar vader geslagen. Beiden droegen zwart en keken bedrukt.
Direct na de uitspraak hielden zowel de aanklager als de advocaten van Strauss-Kahn een persconferentie. De camera’s daarvoor stonden al vanaf zeven uur ’s ochtends opgesteld.

EXCELLEREN OM GOD TE VERHEERLIJKEN

Meer dan twee miljoen kinderen krijgen in de VS onderwijs van hun vader of moeder. De slimste ‘homeschoolers’ gaan daarna God’s Harvard. Patrick Henry College is even omstreden als bejubeld. De streng christelijke universiteit kwam op een onverwachte manier in het nieuws: dankzij de net uitverkoren Miss America.

(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
PURCELLVILLE (GPD) – Sarah Pride vouwt haar handen, buigt haar hoofd en prevelt in rap tempo ‘Thank you Lord’. De rest van haar conversatie met de Schepper is onverstaanbaar, maar ongetwijfeld dankt ze hem voor de gegrilde kip die op haar bord ligt, de gebakken aardappelen, linzensalade en haar appelkruimeltoetje.
In de hyperschone kantine zitten veel studenten aan eikenhouten tafels en stoelen, maar er is geen spijkerbroek of joggingbroek – het onofficieuze uniform van vrijwel iedere andere Amerikaanse universiteit – te bekennen en alle studentes zijn decent bedekt. Op deze universiteit geldt een kledingcode: corporate casual, wat in de praktijk zoiets betekent als netjes; pantalon met blouse. Prettig, vindt de 27-jarige Sarah, die als oud-student nu voor de universiteit werkt. ,,Ik voelde me na mijn studie direct op mijn gemak in mijn werkoutfit.” Wordt de code gebroken, door een zichtbaar beha-bandje bijvoorbeeld, dan volgt er een vriendelijke doch dringende reprimande per e-mail.
Patrick Henry College in het plattelandsdorp Purcellville in Virginia, op ruim een uur rijden van hoofdstad Washington, leidt studenten op om God te dienen. Miss America, de 17-jarige Teresa Scanlan uit Nebraska, maakte bekend na haar jaar als schoonheidskoningin aan Patrick Henry College te willen studeren. Hoewel niet iedereen daar even gelukkig mee is – paraderen in bikini hoort niet echt bij een devoot christen – zorgt het wel voor gratis publiciteit.
Begin deze eeuw vergaarde de universiteit al faam in de VS omdat het hofleverancier was van de stagiaires in het Witte Huis. Tenminste toen daar met George W. Bush nog een evangelistisch christen woonde. Sinds Barack Obama er is ingetrokken, heeft geen enkele student er meer stage gelopen. De democraat heeft weinig op met de enige, streng protestants-christelijke instelling voor hoger onderwijs in de Verenigde Staten die speciaal is opgericht voor studenten die thuisonderwijs hebben genoten. Waren dat er in 1999 nog 850 duizend, inmiddels krijgen meer dan 2 miljoen Amerikaanse kinderen thuis les. Ook Miss America werd door haar moeder onderwezen. In vrijwel alle gevallen gebeurt dat op religieuze gronden, een enkele keer uit onvrede over het slechte openbare schoolsysteem.
Ondanks dat hoge aantal ‘homeschoolers’ zitten slechts 200 studenten op Patrick Henry College. De lat voor toelating ligt hoog: studenten moeten een verklaring ondertekenen waarin wordt gesteld dat satan het doel heeft hen te verleiden tot het kwaad en alleen de allerslimsten worden toegelaten.
Ian Reed (22) is één van die slimmeriken. Hij is ervan overtuigd dat hij ooit een Oscar zal winnen. Niet met een film in de huidige Hollywood-stijl – dat is immers Sodom en Gomorra met al het geweld, seks en grove taalgebruik – maar met een film die de Bijbelse waarden hoog in het vaandel heeft. ,,Ik wilde eigenlijk naar de filmacademie in Californië, maar de technische kant van het filmmaken leer ik later wel. Het is belangrijker om een verhaal te kunnen vertellen. Ik denk liever dan dat ik alleen de aan- en uitknop van een camera indruk.”

***
Patrick Henry College is in 2000 opgericht door jurist Michael Farris, op een stuk land vijf kilometer van zijn huis. In zijn riante hoekkantoor hangt een gigantische elandenkop. Door Farris zelf geschoten in Texas. ,,De rest hangt buiten.” Het is een zeldzaam grapje van de verder strenge man, die afgeeft op alle ‘liberale’ universiteiten die abortus promoten en homoseksualiteit goedkeuren. ,,Het geloof in God wordt op die scholen vernietigd.” Farris heeft één droom: een Amerikaanse president met een diploma van Patrick Henry College. Vooruit, een rechter aan het Hooggerechtshof mag ook. ,,Die kans is in wezen nul”, erkent hij. ,,Het is niet intellectueel acceptabel om conservatief te zijn in dit land.”
Farris omschrijft zichzelf als ‘iemand die dingen voor elkaar krijgt’. Hij wist het geld nodig voor de bouw van de campus en salarissen van medewerkers bij elkaar te krijgen dankzij gulle gelovigen. Dankzij de donaties en het collegegeld, dat met 15.000 euro bijna 7500 euro lager ligt dan bij topuniversiteiten, kan PHC zichzelf bedruipen.
De universiteit kreeg ook (financiële) hulp van de Home School Legal Defense Association (HSLDA), een organisatie die ouders waar ook ter wereld juridisch bijstaat als zij hun kinderen thuisonderwijs willen geven. In Nederland wordt er in uitzonderlijke gevallen toestemming gegeven voor thuisonderwijs, weet advocaat Michael Donnelly van HSLDA. Driehonderd Nederlandse kinderen worden door hun ouders onderwezen.
Donnelly’s kinderen Peter (13), Matthew (12), Joseph (10), Nathan (7), Grace (5) krijgen thuis les (Faith van 3 en de 2 maanden oude Joshua zijn nog te jong). Donnelly (43) en zijn vrouw Patty (42) zijn hun enige leraren. Iedere woensdag, dus vandaag ook, gaat Peter met zijn vader mee naar zijn werk. Op een computer in een hoekje van zijn kantoor doet hij zijn werk.
Er zijn nog steeds vooroordelen: kinderen zouden niet worden ‘gesocialiseerd’, omdat ze te weinig contact hebben met de ‘echte’ wereld. Onzin, vindt Sarah Pirde. De meeste christelijke gezinnen zijn immers groot (thuis in Missouri heeft ze acht broertjes en zusjes). ,,Daar heb je tenminste echt een band mee. Vriendschappen op scholen zijn vaak nergens op gebaseerd.” Haar moeder, Mary Pride, is in homeschool-kringen een held. Ze was eerst feminist, maar bekeerde zich na haar huwelijk. Ze schreef handboeken over thuisonderwijs en geeft er een tijdschrift over uit.
Sarah werd gerekruteerd door topuniversiteiten als Harvard en Yale, maar ze koos voor PHC. Twee jaar geleden ontving ze haar bachelordiploma in literatuur, één van de vijf afstudeerrichtingen. Ze wil graag verder studeren, maar stuit op een groot dilemma: geen enkele universiteit deelt de waarden en normen van PHC. Terwijl ze dubt over haar toekomst heeft ze nu een baantje op haar alma mater, deelt ze een landhuis met vijf andere jonge vrouwen en geeft ze in haar vrije tijd taekwondo.

***
Opvallend: op Patrick Henry College oogt iedereen kerngezond; de term blakend lijkt speciaal voor deze studentenpopulatie uitgevonden. Student Brett Harris uit Oregon – die zich met zijn 22 jaar al bestsellerauteur mag noemen – legt uit waarom: naast hard studeren wordt het belang van sporten en ontspanning actief gepropagandeerd. ,,We worden uitgedaagd om het beste uit onszelf te halen. Daar gaat het boek dat ik samen met mijn broer heb geschreven ook over. Iedereen heeft lage verwachtingen van pubers en adolescenten. Dat is onterecht. Ik moedig mijn leeftijdsgenoten aan om hoge – misschien op het oog wel onhaalbare – doelen te stellen. En ja, dat betekent wel eens dat we een nacht doorstuderen. Maar we weten dat het ook oké is om op een zaterdag de hele dag op de bank te liggen.”
Zondagen zijn voor de kerk. En hoewel de band met God allesoverheersend is op de kleine campus, is er geen kerk te vinden. De studenten hangen verschillende christelijke stromingen aan. De baptisten gaan naar de baptistische kerk, de evangelisten naar de evangelistsche kerk en de anglicanen gaan naar de anglicaanse kerk. Geloofsgemeenschappen sturen busjes om de studenten naar de kerk te brengen.
De campus van PHC bestaat uit gebouwen opgetrokken uit rode bakstenen, de twee hoofdgebouwen zijn te herkennen aan witte pilaren. Studenten en studentes wonen gescheiden in aparte ‘dorms’. Ieder huisje, met namen als Mount Vernon – de plantage waar Amerika’s eerste president George Washington woonde – heeft een gemeenschappelijke huiskamer op de begane grond. Daar mogen studenten en studentes gezamenlijk studeren, tv kijken of spelletjes doen. Maar samen in de slaapkamers, op de eerste verdieping, is uit den boze. Iedere verleiding moet worden voorkomen. Kamergenoten moeten ervoor zorgen dat studenten niet over de schreef gaan.
Relaties – die ontstaan op iedere universiteit dus ook op PHC – worden al snel serieus. Uitgaan om het uitgaan is de gelovige studenten vreemd. Seks voor het huwelijk of iedere andere vorm van intimiteit is immers een doodzonde. Er wordt alleen ‘gedate’ om een levenspartner te vinden.
Bridget Degnan (21) uit Idaho ziet er met haar bruine sluike haar en grote, reebruine ogen misschien naïef uit, maar ze is waarschijnlijk met afstand het intelligentste meisje op PHC. Ze studeert journalistiek en wordt gedreven door blinde ambitie. Die ambitie dient slecht één doel, zegt ze zelf: de verheerlijking van God. ,,Ik zie drie levenspaden voor mezelf. Eén: ik ga rechten studeren en word advocaat of, nog beter, rechter. Twee: ik blijf bij de journalistiek en ga schrijven voor tijdschriften als Time of The New Yorker. Drie: Ik word echtgenoot en moeder en zet me 100 procent in voor mijn gezin.”
Als rector magnificus Graham Walker later met Bridgets stellige uitspraak wordt geconfronteerd, is hij verrast. ,,Dat had ik niet van haar verwacht. Van onze studenten is 45 procent vrouw. Wij leiden hen op om een maatschappelijke carrière te combineren met het runnen van een gezin.”
Walker is opgevoed als atheïst en kwam op latere leeftijd ‘tot God’. En niet zo’n klein beetje ook. Hij was professor op liberale universiteiten als University of Pennsylvania en Princeton, maar daar werd hij weggestuurd vanwege zijn geloof. Op PHC is het zijn doel om studenten alles te leren. Verboden boeken zijn er niet. Creationisme (de overtuiging dat God de aarde heeft geschapen) wordt onderwezen, maar ook de evolutietheorie. Walker: ,,Zodat ze niet zeggen: daar geloof ik niet in, maar ook kunnen beargumenteren wáárom ze er niet in geloven.”
Zo kan het zijn dat het debatteam van de school en het team dat rechtszaken naspeelt sinds de oprichting in 2000 al een hele prijzenkast vol bokalen heeft gewonnen. Ze versloegen teams van Oxford, Harvard, Duke en Georgetown. Ze kunnen net zo makkelijk argumenten bedenken vóór abortus als tegen abortus. ,,Onze studenten zijn overtuigd christen”, stelt rector Walker. ,,Die laten zich niet omturnen door andere ideeën. Wij hebben toch altijd gelijk.”