(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Er gold een tornadowaarschuwing, dus er hing al iets in de lucht in South Carolina. Presidentskandidaat Newt Gingrich, tot een ruime week geleden een kansloze kandidaat, won zaterdagavond met overweldigende overmacht de voorverkiezingen in de zuidelijke staat. De uitslag zet de hele race om de Republikeinse uitdager van Democratische president Barack Obama op z’n kop.
Drie kandidaten hebben nu ieder één voorverkiezing gewonnen. Dat gebeurde nooit eerder. De volgende stembusgang, op 31 januari in Florida, wordt de spannendste tot nu toe.
De overwinning van Gingrich, die als geen ander de boosheid om de staat van Amerika – de hoge werkloosheid, de nog hogere staatsschuld – weet te verwoorden, laat zien dat de Republikeinse kiezers nog altijd zoeken naar een alternatief voor Mitt Romney. Die werd door de Republikeinse partij schoorvoetend als favoriet aangewezen, maar de winst van Gingrich bewijst dat Romney de christelijke en ultraconservatieve Tea Party-stemmers niet weet te bekoren.
Het kan verkeren. Tot woensdag zat Romney nog gebeiteld. Hij had al twee verkiezingen gewonnen (in Iowa en New Hampshire) en de derde (South Carolina) kon hem haast niet meer ontgaan, leerde een blik op de peilingen. Toen werd het donderdag. Die dag bleek dat de winst in Iowa bij nader inzien aan Rick Santorum toekomt en won Gingrich het laatste verkiezingsdebat – ondanks de uitspraak van één van zijn ex-vrouwen dat de Republikein op een open huwelijk aasde om de affaire met zijn huidige vrouw te legitimeren.
Gingrich zal er alles aan doen om de zoveelste opleving van zijn politieke carrière zo lang mogelijk te laten duren. In zijn overwinningsspeech probeerde hij de partijpolitiek te ontstijgen. ,,We willen een Amerikaanse campagne voeren.” Een slimme strategie, nu blijkt dat veel kiezers in South Carolina denken dat Gingrich meer kans maakt om Obama te verslaan.
Romney zal er alles aan doen om de kiezers van zijn ‘electability’ (verkiesbaarheid) te overtuigen en bereidt harde aanvallen op Gingrich voor. Hij hoopt daarbij te profiteren van het feit dat zijn campagne beter is georganiseerd en over meer geld. Maar na zijn overwinning zal ook bij Gingrich de kassa rinkelen door giften van aanhangers. Bovendien staan er de komende week twee debatten op het programma. Daarin is Gingrich in zijn element en kan hij kiezers binnenhalen.
Als de strijd om de Republikeinse nominatie wordt uitgevochten door twee kandidaten – al zullen Santorum (nummer 3 in South Carolina) en Ron Paul (die als laatste eindigde) voorlopig niet opgeven – kan het nog lang duren voordat duidelijk is wie het op 6 november op mag nemen tegen Obama.
Een harde, lang voortslepende strijd tussen twee Republikeinse kemphanen betekent immers minder tijd voor de Republikeinse kandidaat om de Democratische zittende president aan te vallen. Barack Obama zal in dat geval een vreugdedansje doen.
HET WAS GELIJKSPEL TUSSEN ROMNEY EN SANTORUM IN IOWA
(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
WASHINGTON (GPD) – Geen winnaar. Dat is moeilijk te verkroppen in de Verenigde Staten waar graag in termen van ‘winnaar of verliezer’ wordt gedacht – of het verschil nu acht stemmen is of meer. Maar toch wijst de Republikeinse partij in de plattelandsstaat Iowa geen winnaar aan van de caucus die er op 3 januari werd gehouden. Het is een gelijkspel.
Met acht stemmen verschil won presidentskandidaat Mitt Romney in de spannende verkiezingsnacht in Iowa van Rick Santorum. Er werd meteen al geroepen om een hertelling. Daar wilde de Republikeinse partij in de plattelandsstaat niet aan beginnen. Wel moesten de resultaten van de stemmingen tijdens de partijbijeenkomsten nog worden gecertificeerd.
Wat bleek? Santorum, de conservatieve katholieke kandidaat, heeft 34 stemmen méér gekregen dan Romney, de favoriet. Toch wordt hij niet als winnaar uitgeroepen, omdat de resultaten van acht van de symbolische 1776 kieskringen (in 1776 werd de Amerikaanse onafhankelijkheidsverklaring getekend) kwijt zijn en volgens het Republikeinse partijbestuur in de staat nooit zullen worden gevonden. En dus kan Iowa niet met zekerheid zeggen wie gewonnen heeft.
Een caucus wordt door voorstanders gezien als hét voorbeeld van democratie. Een groep mensen komt bij elkaar in een zaaltje, school of sporthal, voor iedere kandidaat mag een promopraatje worden gehouden en dan wordt er gestemd. In werkelijkheid leek het een amateuristisch en rommelig verlopend ritueel, waarbij observerende journalisten ook vrolijk een stembiljet werd aangeboden (ik heb overigens beleefd geweigerd). In één van de kieskringen ontbrak presidentskandidaat Ron Paul op het biljet. Zijn naam werd er haastig met de hand bijgeschreven.
Na het stemmen is de uitslag in zo’n zaaltje binnen een paar minuten bekend. Het resultaat wordt pas later door het partijbestuur gecontroleerd. Direct na de caucus vocht een man, medeverantwoordelijk voor de telling in het plaatsje Moulton, de uitslag al aan. Hij had gezien dat er volgens de aanvankelijke uitslag in zijn kieskring 22 van de 53 stemmen naar Romney waren gegaan. Hij telde er echter maar twee.
Voor de race om wie het namens de Republikeinen in november op mag nemen tegen zittend president Barack Obama maakt de gecertificeerde uitslag in Iowa eigenlijk niets uit. De gedelegeerden uit Iowa hoeven pas in juni te beslissen voor welke kandidaat zij zich bij de partijconventie eind augustus zullen uitspreken. Dan wordt de Republikeinse presidentskandidaat officieel genomineerd. Een kandidaat heeft 1144 gedelegeerden nodig om te worden genomineerd.
Als Santorum in Iowa wél als winnaar uit de bus was gekomen, had hij – twee weken na de verkiezingen – toch alle voordelen al misgelopen. Hij had immers geen triomfantelijke speech kunnen geven, geen tv-spotjes kunnen maken en hij liep de extra financiële steun van geldschieters mis die een overwinning met zich mee had gebracht.
Romney deed dat allemaal wel en profiteerde van die eerste, o zo belangrijke ‘overwinning’. Hij won de volgende voorverkiezingen in New Hampshire (dit keer met een ruime marge) en gaat aan kop in de peilingen in South Carolina, dat morgen (zaterdag) naar de stembus gaat. Nu moet Santorum het enkel met een emotionele en psychologische opsteker doen. Maar daar koopt hij niks voor – en al helemaal geen overwinning in de belangrijke conservatieve staat South Carolina.
STERREN NERVEUS OM HARDE GRAPPEN GERVAIS BIJ GOLDEN GLOBES
De Franse stomme film The Artist en de tragikomische The Descendants gaan na de 69ste uitreiking van The Golden Globes met de belangrijkste onderscheidingen naar huis.
(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Bij de sterren in Hollywood staat de uitreiking van de Golden Globes, de onderscheidingen voor films en tv, bekend als de meest relaxte van het ‘prijzenseizoen’. Maar toen de acteurs in smokings en actrices japons zondagavond (lokale tijd) over de rode lopen schreden, brak bij hen ook een beetje het angstzweet uit.
De reden: de Britse komiek Ricky Gervais was voor de derde keer uitgenodigd om de ceremonie te presenteren. Vorig jaar beledigde hij met zijn keiharde grappen alles en iedereen in Hollywood. Zijn aanvallen kregen zelfs meer publiciteit dan de prijswinnaars. Nóóit meer zou Gervais welkom zijn, zei organisator Hollywood Foreign Press Association aanvankelijk. Maar de kijkers smulden en dus stond de Brit, bekend uit The Office, zondag gewoon weer op het podium. ,,Waar was ik gebleven?”, vroeg de komiek terwijl er een valse glimlach om zijn lippen krulde.
Van tevoren had Gervais al aangekondigd geen rekening te houden met verzoeken om zelfcensuur. En ja hoor: zijn grappen waren net zo gemeen én vermakelijk als vorig jaar. Hij viel zender NBC aan, die de ceremonie uitzond, als ‘derde zender van de VS’. Om zichzelf vervolgens te corrigeren met ‘o nee, vierde’. En over de Golden Globes was Gervais ook niet bepaald complimenteus: ,,Het is net als de Oscars, maar dan zonder het aanzien.”
Maar dit keer waren de acteurs en actrices beter voorbereid op de grappen van Gervais. Toen een jaloerse Gervais mede-Brit Colin Firth aankondigde met ‘hij is heel erg racistisch en ik zag hem ooit een blind katje slaan’, sloeg Firth ook terug – figuurlijk. ,,Ik zag bij binnenkomst een groep religieuze demonstranten met protestborden waarop stond dat we voor onze zonden zouden boeten. Maar wij hebben Ricky al.” Popster Madonna, die een beeldje won voor het beste filmlied, daagde Gervais uit toen hij haar aan aankondigde aan de hand van haar songtitels. ,,Als je vindt dat ik er nog steeds ‘Like a Virgin’ uitzie, waarom doe je er dan niks aan?” Gervais rende daarop de coulissen in.
Ondanks de vrees bij het publiek om het doelwit te worden van één van Gervais’ grappen, was er ook blijdschap. Vooral bij de makers van The Artist, een Franse stomme film, die met drie Golden Globes naar huis ging, onder andere voor beste comedy en beste comedyacteur (Jean Dujardin). The Descendants werd uitgeroepen tot beste dramafilm. George Clooney won een beeldje voor zijn hoofdrol in de soms komische, soms tragische film die zich afspeelt op Hawaii.
Verder viel er bij de uitreiking voor iedereen iets te winnen. Vooraf waren er geen grote favorieten; films of series die een groot aantal nominaties binnensleepten. Martin Scorsese werd uitgeroepen als beste regisseur voor 3D-familiefilm Hugo. Michelle Williams won voor haar vertolking van Marilyn Monroe in My Week with Marilyn. Meryl Streep deed in de categorie drama hetzelfde voor haar rol als Margaret Thatcher in The Iron Lady. The Help, over het leven van zwarte huishoudsters in het zuiden van Amerika in de jaren zestig, viel in de prijzen voor beste bijrol (Octavia Spencer).
Bij de tv-winnaars viel op dat de series die in de prijzen vielen, vrijwel allemaal worden uitgezonden door betaalzenders Showtime, HBO en Starz. Homeland (nu op Nederland 3 te zien) werd uitgeroepen tot beste dramaserie. Actrice Claire Danes, die er de hoofdrol in speelt, won de prijs voor beste actrice. Matt LeBlanc werd geëerd als beste comedyacteur in Episodes, waarin hij zichzelf speelt. Kelsey Grammer won de prijs in de categorie drama voor zijn rol als burgemeester van Chicago in Boss. Laura Dern werd onderscheiden voor haar comedy Enlightened. Kate Winslet kreeg de Golden Globe voor haar rol in miniserie Mildred Pierce. De enige uitzondering was Modern Family. De populaire serie van de Amerikaanse zender ABC werd uitgeroepen tot beste comedyserie.
Oudere acteurs deden het ook goed dit jaar. Christopher Plummer (82) won de Golden Globe voor beste mannelijke bijrol in Beginners en Jessica Lange (62) viel in de prijzen voor haar rol in de serie American Horror Story. Voor zijn hele oeuvre kreeg acteur Morgan Freeman (74) de Cecil B. DeMille Award.
KUNNEN GINGRICH EN SANTORUM FAVORIET ROMNEY NOG TACKELEN?
(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – De regels waren simpel, zaterdagavond tijdens een forum van de Amerikaanse zender FOX News: presidentskandidaten moesten vragen uit het publiek beantwoorden, zonder hun concurrenten bij naam te noemen. Newt Gingrich deed het toch door favoriet Mitt Romney aan te vallen op zijn bewering dat hij als gouverneur 100.000 banen heeft gecreëerd. Gingrich werd uitgejoeld.
Gingrich zit in het nauw, en een kat in het nauw maakt rare sprongen. Romney won zowel in Iowa als New Hampshire, wat sinds 1976 geen Republikeinse presidentskandidaat is gelukt. De race lijkt gelopen. Al zullen met name Gingrich en Rick Santorum, de andere concurrent, er de komende twee weken alles aan doen om Romney de voet dwars te zetten.
Romney wordt vanaf het begin al gezien als de onvermijdelijke kandidaat. Waarom?
De Republikeinen weten heel goed dat het moeilijk wordt om in november zittend president Barack Obama te verslaan – zelfs nu het slecht gaat met de economie en de werkloosheid hoog is. En als ze een kans op de overwinning willen hebben, moeten ze een kandidaat nomineren die ook de onafhankelijke kiezer aanspreekt: de kiezer die niet te conservatief is, maar ook niet te ‘links’. Dankzij die onafhankelijke stem werd Obama in 2008 gekozen.
Romney wordt gezien als iemand die de onafhankelijke kiezer aanspreekt. Tijdens de primary in New Hampshire, vorige week, werd duidelijk dat Romney óók de conservatieve kiezer aan zich weet te binden. En juist van die combinatie wordt het Republikeinse partijestablishment heel erg blij.
Maar Romney weet een belangrijke groep niet aan te spreken: de minima. Dat is ook lastig, met een geschat vermogen tussen de 65 en 264 miljoen dollar (51 en 207 miljoen euro). Zijn vermogen zit deels in goud en paarden en werd vergaard in de jaren dat hij als consultant in de financiële wereld een dik belegde boterham verdiende. Dan kan Romney nu wel zeggen dat hij werkloos is – hij heeft momenteel geen betaalde baan – maar daarmee weet hij de kiezer met een laag inkomen niet te foppen.
Winst in South Carolina, waar zaterdag wordt gestemd, is van symbolisch belang: sinds 1980 is het niemand gelukt president te worden zonder winst in de zuidelijke staat. Gingrich is er volgens de meeste peilingen de grootste concurrent van Romney en probeert hem aan te vallen met harde tv-spotjes. De belofte dat hij geen negatieve campagne zou voeren, wordt met iedere overwinning van Romney minder waard. Intussen weet Santorum zich gesteund door 150 sociaal-conservatieve leiders die de opmars van Romney willen stoppen.
Want Romney kan dan wel de meest ‘electable’ (verkiesbare) kandidaat zijn, veel ‘gewone’ Amerikanen zien een te perfecte, te gladde kandidaat. Er lijkt geen foutje aan hem te ontdekken. Op campagnepad doet Romney veel om dat beeld bij te stellen. In Iowa en New Hampshire verscheen hij niet strak in het pak, maar in een spijkerbroek met een stoere westernriem en ruitjesoverhemd. Vier van zijn vijf zonen die daar campagne voerden, spraken over hun vader. ,,Onze vader is gierig”, stelde Josh Romney, een jonge uitvoering van zijn vader. Hij wilde er maar even mee zeggen dat president Romney het Amerikaanse congres niet zal toestaan geld te verkwisten.
Dat is een heel belangrijk verkiezingsthema: het huishoudboekje van Amerika op orde brengen door het begrotingstekort terug te dringen. Romney wordt door de meeste Republikeinse kiezers gezien als dé man die dat kan bewerkstelligen.
EEN DODE STRIJDER MET RESPECT BEHANDELEN, DAT LUKT NIET IEDERE SOLDAAT
(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – Gedecideerd knopen de vier Amerikaanse mariniers hun gulp open. Voor hen liggen drie lijken, vermoedelijk talibanstijders, het gewaad van één van hen is doordrenkt met bloed. Ze laten hun urine lopen, onder geluiden die duiden op opluchting; alsof ze al de hele dag in hoge nood gewacht hebben op dit moment.
De reactie is zoals bij eerdere incidenten – de martelingen in de Abu Ghraib-gevangenis in Irak, het ‘kill team’ dat voor de lol Afghanen doodde – universele afkeer en veroordeling. De militairen zijn inmiddels geïdentificeerd en zullen worden vervolgd.
Ook militair psycholoog Eric Zillmer was geschokt toen hij de video zag. ,,Ik wil het niet goedpraten, maar het gebeurt in iedere oorlog. Alleen staat tegenwoordig altijd wel iemand te filmen. Als we camera’s hadden gehad ten tijde van de oorlog in Vietnam, wie weet welke gruwelijkheden we dan hadden gezien.”
Zillmer, hoogleraar aan Drexel University in Philadelphia, heeft onderzoek gedaan naar dit soort ‘incidenten’. Het zijn altijd groepen van minstens drie soldaten. Er zit doorgaans altijd wel één militair bij die denkt: ‘dit is niet goed, maar de anderen doen het ook, dus het zal wel.’ Zillmer spreekt over de rotte appel-theorie. ,,Er zit één rotte appel in een mand, en die wordt er uitgehaald. Probleem opgelost, denkt defensie. Maar de andere appels vertonen ook al rotte plekken.”
Daarnaast is het volgens Zillmer niet ongewoon dat soldaten in een oorlogsgebied door de stress door het lint gaan. ,,Het is ook moeilijk: je jaagt op talibanstrijders. Je hoort voortdurend dat die slecht zijn en jou willen doden. Je háát ze, en zij haten jou. Vervolgens is er een vuurgevecht en weet jij die strijders te doden. Je voelt je superieur en euforisch. Maar zodra ze dood zijn, moet je ze ineens met respect behandelen. Dat schrijven de regels immers voor. Dat lukt niet iedereen.”
Met name mariniers zijn uitstekend getraind, stelt Zillmer, en in 99 procent van de gevallen weten ze zich te houden aan de regels en de procedures, maar soms gaat het mis. ,,Het handboek houdt nu eenmaal geen rekening met emoties en gevoelens van de militairen. Bij de Amerikaanse strijdkrachten werken vierhonderd militair psychologen die incidenten als deze proberen te voorkomen. Maar ze zijn niet te voorkomen”, aldus Zillmer. ,,Over twintig of dertig jaar kijken we terug op de oorlogen in Irak en Afghanistan en komen we tot de conclusie dat er te weinig aandacht is besteed aan hoe militairen om moeten gaan met hun emoties.”
OPMARS HUNTSMAN IN NEW HAMPSHIRE – MET DANK AAN ZIJN DOCHTERS
(Door Hanneke Keultjes)
EXETER – Mary Anne Huntsman lacht haar perfecte witte tanden bloot. En daar heeft ze alle reden toe. Haar vader, presidentskandidaat Jon Huntsman, heeft zojuist een dolenthousiast publiek toegesproken in Exeter. Huntsman hoopt dinsdag in New Hampshire te herhalen wat Rick Santorum vorige week in Iowa deed: vanuit het niets wil hij tijdens de eerste primary de tweede plek halen, pal achter Mitt Romney. Dat zou – met dank aan drie van zijn dochters – wel eens kunnen lukken.
Als ‘Huntsman Daughters’ voeren ze campagne voor hun vader – onafhankelijk van de officiële campagne. Vooral dankzij hun twitteraccount @jon2012girls werd het trio beroemd. Het bleek een gouden greep, zegt Mary Anne, want daardoor kreeg Huntsman óók publiciteit. ,,Als ‘dad’ het goed doet, is dat zeker deels te danken aan ons.” Samen met haar eveneens perfect gemaquilleerde zussen Liddy en Abby staat ze in de Town Hall van Exeter te wachten op een live-interview met politieke zender C-SPAN.
Een half uur eerder had Huntsman, in een bruin leren vliegeniersjack, de binnenkant van het schattige stadhuis goedkeurend in zich opgenomen. In dezelfde zaal waar hij in juni 2010 zijn campagne aftrapte, zag hij deze maandagavond rood-wit-blauwe banieren, plakkaten met zijn achternaam in hoofdletters en vooral veel mensen. Heel veel mensen.
Huntsman is op papier de gedroomde presidentskandidaat: hij heeft ervaring in het bedrijfsleven, leidde als gouverneur de staat Utah en werkte als ambassadeur in het buitenland; het meest recent in China, niet bepaald het minst belangrijke land ter wereld.
Maar hij heeft één probleem. De Republikeinse kiezer lijkt niet echt warm voor hem te lopen. Hij zou te gematigd zijn. Zo is hij voor geregistreerd partnerschap van homoparen, weigert hij te beloven dat hij de belasting niet zal verhogen en wordt hij verdacht gevonden omdat hij door de Democratische president Obama als ambassadeur naar China werd gezonden.
Huntsman besloot daarom Iowa over te slaan en al zijn pijlen te richten op de staat New Hampshire, waar hij dankzij de gematigde kiezers meer kans dacht te maken. Hier voerde hij onvermoeibaar campagne, sprak er 170 keer, in bakkerijen, zaaltjes, maar ook bij de mensen thuis in de woonkamer. Nét op tijd lijkt het vruchten af te werpen. In de peilingen stijgt hij gestaag en vecht hij inmiddels met Ron Paul om de tweede plek.
Mohammed Motin (31) is niet verrast door de opmars. Hij vat de reden van zijn steun samen door naar het motto van Huntsman te wijzen: ‘country first’ (het land op de eerste plaats). ,,En hij heeft een solide plan voor de economie waarmee hij het begrotingstekort kan terugbrengen.”
Tijdens de bijeenkomst in Exeter stelde Huntsman ook het ‘vertrouwenstekort’ aan te pakken: Amerikanen moeten weer vertrouwen krijgen in instituties als het congres. Kris Martin, die samen met haar man Paul de bijeenkomst bezocht, is daardoor overtuigd. Haar stem gaat naar Huntsman.
Maar wat gebeurt er na New Hampshire met de presidentskandidaat die al zijn geld op New Hampshire heeft gezet? ,,Dat is een hele goede vraag”, zucht ze. Want zelfs als Huntsman het hier tijdens de voorverkiezing buiten verwachting goed doet, is dat waarschijnlijk meteen de laatste keer. De volgende voorverkiezing is in South Carolina, waar de kiezers veel conservatiever en religieuzer zijn dan in New Hampshire.
De Huntsman Daughters gaan hoe dan ook volle kracht vooruit, vertelt Liddy. ,,Wij gaan woensdag direct door naar South Carolina. De vliegtickets zijn al gekocht.”
SANTORUM MAAKT ROMNEY IN NEW HAMPSHIRE NIET NERVEUS
(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
NEW YORK (GPD) – ,,Wordt het verschil hier groter dan acht stemmen?” Mitt Romney lachte ontspannen in Manchester, New Hampshire waar hij campagne voert voor de voorverkiezingen van aanstaande dinsdag. Het antwoord op zijn vraag is vermoedelijk ja. New Hampshire is veel minder religieus en conservatief dan Iowa, waar Rick Santorum – naar eigen zeggen ‘de ware conservatieve kandidaat’ – het onverwachts goed deed door Romney bijna te kloppen.
Zelfs als Santorum het momentum weet te behouden, is in New Hampshire een herhaling onwaarschijnlijk. Romney heeft een grote aanhang in de oostelijke staat en investeerde veel tijd en geld in het overhalen van potentiële kiezers. Terwijl Santorum die tijd gebruikte om kris-kras door Iowa te reizen om er maar liefst 381 keer te spreken. De restaurantketen Pizza Ranch, waar hij 36 keer speechte, noemde zelfs een kipsalade naar de Republikeinse presidentskandidaat. De strategie van Santorum werd geboren uit noodzaak: hij kon in Iowa geen enkel tv-spotje betalen. Hij had zelfs nauwelijks geld voor essentiële zaken als vliegtickets en huurauto’s.
Ook in New Hampshire worstelt Santorum om voldoende geld bij elkaar te krijgen voor zijn campagne. Hij hoopt dat zijn goede resultaat in Iowa hem financiële steun van rijke politieke actiegroepen en politieke steun van religieuze organisaties oplevert. Maar zelfs als die over de brug komen, kan het zijn gebrek aan medewerkers en zijn netwerk in New Hampshire niet compenseren. En ditmaal ontbreekt het hem aan de tijd om in ieder zaaltje te spreken om zijn naamsbekendheid te vergroten.
Ondertussen lijken zijn concurrenten – naast Romney ook Ron Paul – hem telkens een paar stappen voor te zijn. Alleen al deze week gaven zij 500.000 dollar (385.000 euro) uit aan reclamespotjes. En waar Santorum pas woensdagavond in New Hampshire arriveerde, domineerde Romney die dag het nieuws. ’s Ochtends was hij al met een vliegtuig vol pers in de staat aangekomen. Hij bracht de voormalige gouverneur van New Hampshire en een senator mee op het campagnepad om aan te geven dat hij de kandidaat is die de steun heeft van de Republikeinse partij in de staat. Oud-presidentskandidaat John McCain sprak ook zijn steun uit voor Romney.
De peiling van gisteren (donderdag) laat zien dat Romney de steun krijgt van 41 procent van de kiezers. Op nummer twee staat Paul met 18 procent en Santorum bezet de derde plek met 8 procent van de stemmen. Zijn bijna-overwinning in Iowa en het opgeven van zijn voornaamste concurrent Michele Bachmann geeft hem wel wind in de zeilen, want een dag eerder was dat nog 6 procent. Maar met nog vier dagen te gaan tot de voorverkiezing valt dat niet meer in te halen, erkende Santorum zelf ook. Zijn doel is om ‘het zo goed mogelijk’ te doen om daarna zijn pijlen te richten op de conservatieve zuidelijke staat South Carolina die 21 januari naar de stembus gaat. Daar kan hij het de gematigde Romney wel moeilijk maken.
KIEZERS VAN OPGESTAPTE BACHMANN ZOEKEN DE ANTI-ROMNEY
(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
PANORA/DES MOINES (GPD) – Niemand wilde dinsdagavond namens Michele Bachmann spreken tijdens de caucus in Panora. In de gymzaal van de basisschool van het dorp in Iowa beslisten de Republikeinse inwoners over hun favoriete presidentskandidaat. Terwijl het gebruikelijk is dat er voorafgaand aan de stemming voor iedere kandidaat een vurig betoog wordt gehouden, bleef het na het noemen van de naam van de enige vrouwelijke kandidaat stil. Een teken aan de wand voor Bachmann, die nota bene in Iowa werd geboren.
Dan klinkt uit een hoek van de gymzaal de stem van Tom Watts. ,,Ik spreek wel voor Michele”, zegt de verlegen vijftiger met een rood-gele baseballpet met het logo van de staatuniversiteit. ,,Niemand heeft harder gewerkt voor mijn stem dan Michele. Ik stem op haar”, klinkt het beslist. Het mag niet baten: Bachmann krijgt in Panora uiteindelijk slechts zeven van de 154 stemmen. In de hele staat zou ze als zesde eindigen. Ze liet alleen Jon Huntsman achter zich, die niet eens campagne voerde in Iowa.
Gisteren (woensdag) maakte ze in West Des Moines bekend uit de race te stappen, ondanks eerdere beloftes hoe dan ook door te gaan. Een grote klap voor haar schare trouwe fans, aanhangers van de conservatieve Tea Party-beweging. Bachmann, lid van het Huis van Afgevaardigden namens Iowa’s buurstaat Minnesota, voerde campagne als kandidaat van de conservatieve Tea Party. Veel conservatieve Republikeinen voelden zich thuis bij Bachmanns ideeën: het huwelijk is tussen man en vrouw, het gezin als hoeksteen van de samenleving (Bachmann heeft vijf biologische kinderen en 23 pleegkinderen) en God beschikt over geboorte en dood.
Het begon ook heel goed: in augustus won Bachmann bij de Straw Poll in het plaatsje Ames, een traditionele graadmeter voor de uitkomst van de presidentsverkiezingen. Maar ze piekte te vroeg: sindsdien ging haar populariteit in de peilingen gestaag naar beneden.
Wellicht was het haar gebrek aan ervaring met buitenlands beleid, misschien waren het haar uitspraken waarin ze beweerde dat president George W. Bush het socialisme had omarmd of die waarin ze zich fanatiek uitspreekt tegen het vaccin dat baarmoederhalskanker moet voorkomen. Of het viel de kiezers op dat ze het in haar uitspraken niet altijd even nauw nam met de waarheid. Zo beweerde ze eens dat president Jimmy Carter (Democraat) verantwoordelijk was voor de uitbraak van varkensgriep in 1976, terwijl dat gebeurde toen Gerald Ford (Republikein) president was.
Nu een stem op Bachmann bij de komende voorverkiezingen geen optie meer is, zullen haar kiezers naar de kandidaat gaan die het de meer gematigde Mitt Romney het moeilijkst kan maken. Waarschijnlijk vinden ze onderdak bij de eveneens christelijks-conservatieve Rick Santorum, die in Iowa verrassend bijna won – het scheelde maar acht stemmen met favoriet Romney. Maar ook Newt Gingrich dingt naar de gunst van haar kiezers. Op een bijeenkomst in New Hampshire, dat komende dinsdag naar de stembus gaat, probeerde hij de aanhangers Bachmann te paaien door te zeggen dat hij het met veel van haar ideeën eens is.
Tom Watts realiseerde zich dinsdagavond al dat het moeilijk zou worden voor Bachmann. Ze heeft één grote handicap in het religieuze en conservatieve Iowa: ze is vrouw. ,,Veel van mijn vrienden zijn het helemaal eens met haar standpunten, maar stemmen niet op haar omdat ze een vrouw is. Zij vinden dat de president hoe dan ook een man moet zijn.”
REPUBLIKEINSE CAUCUS IN IOWA WORDT BIZARRE VERTONING
(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
DES MOINES (GPD) – Zelden was het zó spannend in Iowa. Om de vier jaar staat de schijnwerper van de wereld voor één dag gericht op de kleine plattelandsstaat in het midden van de VS, als daar de strijd om het Witte Huis losbarst. Maar dit keer wist de schijnwerper niet waar het de lichtbundel op moest richten: Mitt Romney of Rick Santorum.
Na de caucus in Iowa, een reeks partijbijeenkomsten waarin kiezers hun favoriet bepalen, wisselden de twee Republikeinse presidentskandidaten urenlang stuivertje. Dan stond Santorum met vier stemmen voor, dan weer nam Romney met zestien stemmen de leiding. Op het allerspannendste moment stond Santorum met slechts één stem voor.
Maar na een lange uitslagenavond en -nacht won Romney, met acht hele stemmen verschil. De oud-gouverneur van Massachusetts had 30.015 stemmen, de oud-senator namens Pennsylvania bleef op 30.007 stemmen steken.
Het lange wachten was te wijten aan een communicatiefout; volgens het partijbestuur in Iowa had één van de 1774 kiesdistricten de stemmen nog niet doorgegeven. Maar het desbetreffende district had de gegevens wél gemeld, vertelden bestuurders Edith en Carolyn. De dames lagen al te slapen en waren zich van geen kwaad bewust. Wakkergebeld door journalisten van CNN herhaalden zij de cijfers van hun district live op de buis. En na een snelle rekensom bleek dat Romney gewonnen te hebben.
Toch is de morele overwinning voor Santorum die de tweede plaats veroverde. Twee weken geleden kon hij nog geen huiskamer vol krijgen en werd hij uitgelachen omdat hij zijn campagne stug doorzette. De afgelopen dagen werden zijn bijeenkomsten massaal bezocht. In Boone vielen belangstellenden zelfs flauw door de drukte en hitte.
Dat terwijl Santorum niet de meest charismatische kandidaat is. Maar de inwoners van Iowa zijn conservatief en de gelovige Santorum presenteerde zich als het archetype van een conservatief. Dan hoef je geen briljante spreker te zijn. Dat de antwoorden op vragen van kiezers vaak lang en saai zijn, vinden zijn aanhangers ook geen probleem.
Toen Santorum dinsdag kort voor middernacht zijn aanhangers toesprak wist hij een gevoelige snaar te raken toen hij het had over zijn dochter Isabella die aan een zeldzame ziekte lijdt. De kans dat zij voor haar eerste levensjaar zou overlijden, was 90 procent. Nu is Isabella 3,5 jaar.
Ook Romney zette zijn gezin in. Vier van zijn vijf volwassen zonen voerden campagne voor hem, maar Ann, zijn echtgenoot sinds 42 jaar, bleek het geheime wapen. Zelfs in een grote, kille fabriekshal in Clive wist zij met een persoonlijk verhaal over moederschap de harten te stelen.
De verkiezingskaravaan trekt nu verder naar de oostelijke staat New Hampshire, waar op 10 januari de eerste voorverkiezing (primary) wordt gehouden. In het veel minder conservatieve en gelovige New Hampshire maakt Santorum weinig kans. In de peilingen gaat Romney daar soeverein aan kop.
FANATIEKE FANS WETEN HET ZEKER: RON PAUL WINT IN IOWA
(Van onze correspondent Hanneke Keultjes)
DES MOINES (GPD) – Ron Paul! Ron Paul! Ron Paul!, scanderen de aanhangers van de presidentskandidaat als zijn senator Rand Paul zijn vader aankondigt. In zijn blauwe colbertjasje – zoals altijd twee maten te groot – beklimt Paul het podium in het Marriott hotel in Des Moines, de hoofdstad van de Amerikaanse staat Iowa. ,,Blijf uit het privéleven van mensen en blijf uit andere landen”, roept Paul in de microfoon. ,,Yeah!”, schreeuwen zijn fanatieke fans.
Salon D van de Ballroom is piepklein, want verkiezingsbijeenkomsten in de ochtend worden doorgaans niet goed bezocht. Maar de populariteit van de 76-jarige Paul is zo groot, dat zijn aanhangers gisteren (maandag) zelfs ’s ochtends vroeg voor hem willen opstaan. Vooral als het de laatste campagnedag is voor de eerste krachtmeting van het campagnejaar 2012. De oplossing is simpel maar effectief: de tussenwand die Salon D van Salon F scheidt, moet eraan geloven. En nog is het dringen.
Goed nieuws voor Paul. En als het goed gaat met Ron Paul, gaat het goed met Tom Bragg. Als trouwe aanhanger verkoopt hij al maanden buttons, bumperstickers, sjaals en tuinborden met de naam van de presidentskandidaat. Zijn bestseller: een kleurrijke button met een portret van Paul in de stijl van Andy Warhol.
Vooral in Iowa gaan de zaken goed. Want hier zou Paul dinsdagavond (lokale tijd) wel eens hoge ogen kunnen gooien. Dan kiezen de inwoners van Iowa in een reeks partijbijeenkomsten, de ‘caucus’, hun favoriete kandidaat. Peilingen geven aan dat het congreslid uit Texas bij de top-3 zit en sommige opiniepeilers zetten hem zelfs boven de favoriet, oud-gouverneur Mitt Romney. ,,Al is het hier veel te koud voor mij.” Bragg komt uit dezelfde staat als Paul, het warmere Texas, en dat schept een band. Ook toen Paul in 2008 een gooi deed naar de Republikeinse nominatie, reisde Bragg in zijn kielzog.
Dat Paul gaat winnen, is voor Bragg geen vraag, maar een zekerheid. ,,De bijeenkomsten van Romney worden ook drukbezocht, maar dat is enkel nieuwsgierigheid. Het is net als wanneer iemand overweegt een auto te kopen, dan schopt hij ook altijd even tegen de banden aan. Na afloop van een spreekbeurt van Paul kopen veel mensen een bord voor in de tuin. Geloof me, dat doe je alleen als je van plan bent om op hem te stemmen.”
Paul heeft een grote groep trouwe én jonge fans. Twintiger Andrew Struss is er speciaal voor uit South Dakota komen rijden; een autorit van tien uur. Onderweg pikte hij in Minnesota zijn zus Naomi – in een donkerblauw Ron Paul T-shirt – op. Ze hopen op een foto of een handtekening in één van Pauls boeken.
Andrew was soldaat in de luchtmacht en diende in 2007 in Afghanistan. Daar ging hij nadenken over het Amerikaanse buitenland beleid en kwam tot de conclusie dat het niet-interventieplan van Paul het beste is. Het congreslid wil Amerikaanse troepen zo snel mogelijk terugtrekken uit Afghanistan en Zuid-Korea, waar ze nog altijd de wapenstilstand van 1953 bewaken. ,,Het Amerikaanse leger moet de eigen grenzen bewaken en niet in het buitenland landen bezetten.”
Paul is libertatiër, wat wil zeggen dat hij voor een beperkte overheid is die zich zo min mogelijk met de privézaken van diens burgers bemoeit. Om die ideologische reden is hij ook niet tegen abortus en het homohuwelijk. Andrew en Naomi begrijpen dat. ,,Je kunt toch niet zeggen dat je pro-life bent (anti-abortus, hk) en tegelijkertijd vóór de doodstraf zijn?”, redeneert Andrew. ,,En het homohuwelijk is een zaak van de kerk, maar in de VS hebben we een scheiding van kerk en staat”, vult Noami aan.
Maar niet iedereen is fan. Als een man die met een anti-Paul protestbord de snijdende kou buiten beu is en het Marriott hotel binnenloopt, wordt hij snel door drie potige heren naar de achteruitgang geëscorteerd.